Καλά να μιξάρετε μια ακουστική κιθάρα δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Σίγουρα, είναι λίγο πιο απλό από τη φωνή: γενικά υπάρχουν λιγότερες επεξεργασίες που πρέπει να εφαρμοστούν.
Αλλά ταυτόχρονα, η ακουστική κιθάρα είναι ένα αρκετά ευαίσθητο όργανο, και ένα κακώς εφαρμοσμένο εφέ μπορεί γρήγορα να κάνει το μίξα σας να ακούγεται περίεργα ή ακόμα και δυσάρεστα.
Ιδιαίτερα αν, στην αρχή, οι ηχογραφήσεις σας δεν είναι τέλειες (σε αυτό το θέμα, σας προσκαλώ να δείτε τις συμβουλές μου για την ηχογράφηση ακουστικής κιθάρας).
Έτσι, αν ψάχνετε για συμβουλές για να μιξάρετε σωστά τις λωρίδες κιθάρας σας, όλα είναι καλά: βρίσκεστε στο σωστό μέρος!
Ωστόσο, κρατήστε στο μυαλό σας ότι τα βήματα που απαιτούνται για να μιξάρετε μια λωρίδα εξαρτώνται πάντα από την αρχική ηχογράφηση. Έτσι, αυτό που σας προτείνω σε αυτό το άρθρο αντιστοιχεί σε τυπικά βήματα, που είναι γενικά χρήσιμα — αλλά είναι δική σας ευθύνη να προσαρμόσετε αυτές τις συμβουλές ανάλογα με τα αρχεία ήχου σας και τον ήχο που επιθυμείτε.
Ακολουθεί, λοιπόν, μέσα από αυτό το άρθρο, μια λεπτομερής και “βήμα-βήμα” επισκόπηση του τι πρέπει να κάνετε όταν αρχίζετε να μιξάρετε μια λωρίδα ακουστικής κιθάρας.
Βήμα 1: Ορίστε έναν στόχο
Αχ, ο στόχος ήχου, ακριβώς.
Το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε τη μίξη χωρίς να το έχετε σκεφτεί.
Ή ακόμα να εφαρμόσετε τυφλά presets ή συμβουλές που βρήκατε στο διαδίκτυο του τύπου “+3 dB στα 1000 Hz”.
Απλά επειδή ανάλογα με τον αρχικό ήχο με τον οποίο εργάζεστε, οι ρυθμίσεις που απαιτούνται δεν θα είναι οι ίδιες.
Και ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος μπορεί να σας πει, χωρίς να έχει ακούσει τις ηχογραφήσεις σας, ποια εφέ και ποιες ρυθμίσεις πρέπει να χρησιμοποιήσετε.
Αλλά πώς να το κάνετε τότε;
Λοιπόν, η λύση είναι πρώτα απ’ όλα να αφιερώσετε χρόνο για να ακούσετε το κομμάτι σας και να ορίσετε έναν στόχο ήχου για τις ακουστικές σας κιθάρες.
Ρωτήστε τον εαυτό σας για το ρόλο της λωρίδας ή των λωρίδων κιθάρας σας:
- Είναι ένα κομμάτι με μια ακουστική κιθάρα σόλο;
- Η κιθάρα συνοδεύει μόνη της μια φωνή, σε στυλ songwriter;
- Είναι η κιθάρα εκεί απλά ως μια λωρίδα αρμονίας (δίπλα σε μια λωρίδα πιάνου, μια λωρίδα ηλεκτρικής κιθάρας, μια λωρίδα φλάουτου και φωνητικά);
- Πρέπει η κιθάρα να έχει έναν καθαρό και καθορισμένο ήχο, ή αντίθετα να είναι μάλλον πίσω σε σχέση με το υπόλοιπο μίξα;
Αυτές οι ερωτήσεις θα σας βοηθήσουν, ακριβώς, να προσδιορίσετε τι θέλετε να κάνετε με τη λωρίδα ακουστικής κιθάρας σας.
Πρέπει να προσδιορίσετε ποιος είναι ο στόχος ήχου σας.
Με άλλα λόγια, αυτές οι σκέψεις θα σας επιτρέψουν να καθορίσετε από πού ξεκινάτε και πού θέλετε να πάτε.
Μόλις έχετε κατασκευάσει αυτή τη vision, ακούστε ξανά το κομμάτι και προσπαθήστε να καθορίσετε τα βήματα και τα εφέ που λείπουν για να φτάσετε ακριβώς στον στόχο σας.
Βήμα 2: Προετοιμασία των λωρίδων ακουστικής κιθάρας
Όχι, προς το παρόν, δεν θα προσθέσουμε ακόμα εφέ.
Σίγουρα, όλοι μας αγαπάμε να προσθέτουμε plugins, αλλά είναι μάλλον κακή ιδέα να βιαστούμε. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχουν μερικά μικρά πράγματα που πρέπει να κάνετε, τα οποία έχω συγκεντρώσει σε αυτό το κεφάλαιο “προετοιμασίας λωρίδων”.
Βεβαιωθείτε ότι έχετε τις σωστές ηχογραφήσεις
Μπορεί να φαίνεται προφανές να το πω αυτό, αλλά ποιος δεν έχει ποτέ παραδεχθεί ότι ηχογράφησε κάτι σκεπτόμενος “μπα, δεν είναι τέλειο, αλλά θα το διορθώσω στη μίξη”;
Και να φτάσει στη μίξη για να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να σώσει τη συγκεκριμένη λωρίδα;
Έτσι, βεβαιωθείτε ότι έχετε από την αρχή τις σωστές ηχογραφήσεις: αυτό θα σας επιτρέψει να κερδίσετε χρόνο στη μίξη, αλλά κυρίως να κερδίσετε σε ποιότητα.
Ορίστε αν πρέπει να κρατήσετε τα πάντα
Δεν είναι επειδή έχετε ηχογραφήσει 15 λωρίδες ακουστικής κιθάρας ότι πρέπει να κρατηθούν όλες κατά τη διάρκεια της μίξης.
Μερικές φορές, υπάρχουν πράγματα που φαίνονται καλή ιδέα αρχικά, αλλά αποδεικνύονται in fine περιττά ή δύσκολα να ενσωματωθούν στη μίξη.
Ιδιαίτερα αν είστε αρχάριοι, μην διστάσετε να απλοποιήσετε τη μίξη σας αφαιρώντας ορισμένες λωρίδες που δεν είναι απαραίτητες για το κομμάτι.
Επεξεργαστείτε τις ηχογραφήσεις σας
Όταν κάνετε εγγραφή, τα μικρόφωνα δεν καταγράφουν πάντα μόνο τον ήχο του οργάνου.
Ιδιαίτερα αν η κιθάρα δεν παίζει σε όλο το κομμάτι, είναι πιθανό οι εγγραφές σας να περιέχουν:
- ήχους αναπνοής;
- ήχους κίνησης ή τριξίματος του χεριού στην κιθάρα κατά τη διάρκεια των παύσεων;
- εξωτερικούς θορύβους αν το δωμάτιό σας δεν είναι καλά ηχομονωμένο;
- ήχους άλλων συσκευών (κλιματιστικό, υπολογιστής…) ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο κάνετε την ηχογράφηση.
Αυτούς τους θορύβους, πρέπει όσο το δυνατόν να τους εξαλείψετε: πάρτε λοιπόν τον χρόνο σας, πριν αρχίσετε να μιξάρετε πραγματικά την ακουστική σας κιθάρα, για να επεξεργαστείτε τις εγγραφές σας και να κόψετε τα κενά ή μη κατάλληλα μέρη.
Συμβουλή: για λιγότερο απότομες μεταβάσεις, μην ξεχάσετε να χρησιμοποιήσετε εφέ fade όταν κόβετε τις λωρίδες.
Βήμα 3: Πανόραμα και ισορροπία
Επιτέλους, έχετε καλές εγγραφές που έχουν επεξεργαστεί σωστά — ήρθε η ώρα να ενσωματώσετε τις λωρίδες σας στο μίξ.
Ρύθμιση του πανόραματος
Προσωπικά, τείνω να ρυθμίζω το πανόραμα όσο το δυνατόν νωρίτερα: ορισμένοι ηχολήπτες το κάνουν λίγο αργότερα, αλλά μου αρέσει να ακούω όσο το δυνατόν νωρίτερα κάτι που μοιάζει με το τελικό αποτέλεσμα.
Αν έχετε μια στερεοφωνική εγγραφή, τοποθετήστε μία από τις λωρίδες σας εντελώς αριστερά και την άλλη εντελώς δεξιά. Αυτό θα μεγιστοποιήσει την αντιληπτή στερεοφωνική διάσταση.
Αυτό που πρέπει να σημειώσετε είναι ότι η επιλογή σας για το πανόραμα εξαρτάται από τον ηχητικό σας στόχο (ναι, σας είχα πει ότι είναι σημαντικό να ξεκινήσετε από αυτό το βήμα).
Αν η ακουστική κιθάρα είναι ένα όργανο που είναι σημαντικό στο μίξ σας, που έχει σκοπό να είναι κεντρικό από μουσική άποψη, τότε μπορείτε να ρυθμίσετε το πανόραμά σας ανάλογα.
Αν, για παράδειγμα, ακούτε το κομμάτι “Photograph” του Ed Sheeran (παρακάτω), μπορείτε να παρατηρήσετε ότι η κιθάρα είναι αρκετά κεντρική στην στερεοφωνική εικόνα.
Αντίθετα, αν η κιθάρα παίζει μόνο μια αρμονία μέσα σε ένα σύνθετο μίξ, μπορεί να είναι ενδιαφέρον να την τοποθετήσετε από τη μία πλευρά, με ένα άλλο όργανο (ή μια άλλη λήψη κιθάρας) τοποθετημένο σε καθρέφτη από την άλλη πλευρά.
Όπως και να έχει, μην διστάσετε να πειραματιστείτε λίγο, αλλά προσέξτε να μην αποσταθεροποιήσετε την στερεοφωνική εικόνα (εκτός αν είναι σκόπιμο) έχοντας μια κιθάρα δεξιά και τίποτα αριστερά.
Ρύθμιση της ισορροπίας
Μπορείτε τώρα να ρυθμίσετε το επίπεδο της λωρίδας σας με την κιθάρα.
Ξεκινήστε βάζοντας το fader σας στο 0 (δηλαδή, στο κάτω μέρος), και ανεβάστε το σταδιακά προσπαθώντας να βρείτε ένα σημείο ισορροπίας ανάλογα με τον ηχητικό σας στόχο, ξανά.
Αν μιξάρετε ένα κομμάτι με μόνο μια λωρίδα φωνής και μια λωρίδα ακουστικής κιθάρας, θα μπορέσετε να τοποθετήσετε αυτή τη τελευταία σε ένα αρκετά υψηλό επίπεδο, πιθανώς λίγο κάτω από αυτό της λωρίδας φωνής για να μην την υπερκαλύψει.
Αν αντίθετα μιξάρετε ένα πολύ πυκνό ροκ κομμάτι με πολλές ορχηστρικές γραμμές, πιθανότατα θα είναι πιο στρατηγικό να μιξάρετε την ακουστική κιθάρα λιγότερο δυνατά, ώστε να υποστηρίζει απλώς την ορχηστρωτική διάταξη.
Για να διορθώσετε αυτά τα διάφορα προβλήματα, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε την διάσημη τεχνική εξομάλυνσης που ακολουθεί:
- Εντοπίστε το πρόβλημα ή το στοιχείο που θέλετε να διορθώσετε
- Προσθέστε έναν ισοσταθμιστή με καμπύλη με
- υψηλή ενίσχυση (+10 dB για παράδειγμα)
- υψηλό παράγοντα Q (4 έως 10)
- Περιηγηθείτε σταδιακά στις συχνότητες από 20 έως 20000 Hz με αυτό το φίλτρο μέχρι να ακούσετε το πρόβλημα να αναδύεται έντονα
- Αποδυναμώστε τότε το σήμα (αντί για τα +10dB) στο επίπεδο της συχνότητας στην οποία βρίσκεστε, ρυθμίζοντας αν χρειαστεί τον παράγοντα Q για να είστε πιο ή λιγότερο ακριβείς.
Σημειώστε ότι είναι πραγματικά σημαντικό να εντοπίσετε καλά το πρόβλημα πριν αρχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την τεχνική: αν ενισχύετε τυχαία συχνότητες κατά +10 dB, θα ακούγεται πάντα δυσάρεστα. Έτσι, αν δεν έχετε ήδη μια καθαρή εικόνα του προβλήματος που θέλετε να διορθώσετε, θα χαθείτε γρήγορα.
Λοιπόν, μόλις καθαρίσετε το σήμα σας, ο ισοσταθμιστής σας θα μοιάζει, για παράδειγμα, με κάτι σαν αυτό:
Όπως και να έχει, πάρτε πραγματικά τον χρόνο σας για να καθαρίσετε την ηχογράφηση σας: για μένα, αυτό το στάδιο της εξομάλυνσης μείωσης είναι κλειδί για να αποκτήσετε ήχο ποιότητας στο τέλος.
Βήμα 5: Συμπίεση της ακουστικής κιθάρας
Η συμπίεση δεν είναι πάντα χρήσιμη στην ακουστική κιθάρα: εξαρτάται πολύ από το πλαίσιο.
Αυτό που λέω, συμβαίνει συχνά να υπάρχουν δυναμικές παραλλαγές που πρέπει να ελέγχονται.
Αυτός ο δυναμικός έλεγχος, πιστεύω, μπορεί να πάρει δύο διαφορετικές μορφές: είτε προσπαθείτε να ελέγξετε τις κορυφές που είναι πολύ δυνατές, είτε προσπαθείτε να προσθέσετε πυκνότητα στην ηχογράφηση σας.
Επίσης, σας προτείνω μέσω του πίνακα παρακάτω μερικές κατευθύνσεις, «σημεία εκκίνησης» αν θέλετε για να ρυθμίσετε καλά τους συμπιεστές σας (αδύνατο να είστε πιο ακριβείς, πάντα εξαρτάται από την αρχική ηχογράφηση και το κομμάτι):
| Χρήση | Επίθεση | Απελευθέρωση | Αναλογία | Κατώφλι |
|---|---|---|---|---|
| Έλεγχος κορυφών | Γρήγορη | Γρήγορη έως μέτρια | Χαμηλή έως μέτρια | αρκετά ψηλά, ακριβώς στο επίπεδο των κορυφών |
| Προσθήκη πυκνότητας | Αργή | Γρήγορη | Χαμηλή | αρκετά χαμηλά |
Έτσι, η συμπίεση θα σας βοηθήσει σε κάθε περίπτωση να μειώσετε την δυναμική περιοχή της ακουστικής κιθάρας ώστε το επίπεδό της να είναι πιο ομοιόμορφο και να ενσωματωθεί καλά στο συνολικό μίγμα.
Αν δεν είστε ακόμα άνετοι με την έννοια όλων αυτών των ρυθμίσεων, σας προσκαλώ να διαβάσετε τον οδηγό μου για τις ρυθμίσεις των συμπιεστών.
Βήμα 6: Προσθετική εξομάλυνση
Σίγουρα, θα μπορούσατε επίσης να χρησιμοποιήσετε την προσθετική εξομάλυνση πριν από τη συμπίεση, αλλά πιστεύω ότι γενικά τα αποτελέσματα είναι πιο ενδιαφέροντα όταν όλη η ενίσχυση συχνότητας έρχεται μετά τη συμπίεση (εξηγώ γιατί σε αυτό το άρθρο).
Τεχνικά, αυτή η φάση προσθετικής εξομάλυνσης είναι η ευκαιρία να αναδείξετε ορισμένες πτυχές που σας αρέσουν στον ήχο της ακουστικής σας κιθάρας.
Για παράδειγμα, για να δώσετε λίγο περισσότερη σώμα σε 200 Hz ή αντίθετα να προσθέσετε αέρα ανοίγοντας τις υψηλές συχνότητες με ένα φίλτρο high-shelf στα 8 kHz.
Μην διστάσετε, για αυτό, να χρησιμοποιήσετε εξισωτές με χαρακτήρα όπως το PSP E27 (υπάρχουν μεγάλες προσφορές κατά καιρούς, πρέπει να παρακολουθείτε) ή έναν EQ τύπου Neve όπως το EQ84 της Overloud.
Αλλά προχωρήστε προσεκτικά: είναι πολύ εύκολο να πάτε πολύ μακριά, ενώ μερικές φορές 1 ή 2 dB αρκούν για να αναδείξουν μια ευχάριστη χαρακτηριστική του ήχου.
Μην ξεχνάτε, επίσης, ότι ο φάκελος έντασης της πίστας σας είναι επίσης ένας εξισωτής, με έναν τρόπο: ανάλογα με το αν ανεβάζετε ή κατεβάζετε την ένταση, στο μίγμα, ορισμένες περιοχές συχνοτήτων της ακουστικής σας κιθάρας θα προβάλλονται.
Βήμα 7: Κορεσμός
Φυσικά, όλα θα εξαρτηθούν από το μουσικό στυλ στο οποίο εξελίσσεστε.
Αλλά η προσθήκη μιας μικρής αναλογικής κορεσμού μπορεί να είναι χρήσιμη για να δώσει χαρακτήρα στις ηχογραφήσεις σας.
Ιδιαίτερα αν αυτές οι ηχογραφήσεις έχουν γίνει με ουδέπλευρους ή ακόμα και ψυχρούς προενισχυτές, κάτι που είναι συχνά η περίπτωση σε home studio, καθώς χρησιμοποιούμε τους ενσωματωμένους προενισχυτές στις κάρτες ήχου μας.
Για παράδειγμα, τείνω να εκτιμώ την προσθήκη μιας κορεσμού τύπου “μαγνητική ταινία” στις ηχογραφήσεις της ακουστικής κιθάρας μου: σίγουρα αυτό μπορεί να δώσει μια λίγο vintage αίσθηση ανάλογα με τις ρυθμίσεις, αλλά αν το κάνετε ήπια, θα προσφέρει κυρίως μια ελαφριά ζεστασιά και μια ελαφριά μουσική συμπίεση που μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά.
Βήμα 8: Τοποθέτηση στον χώρο της ακουστικής κιθάρας
Μετά από όλες τις επεξεργασίες που αναφέρθηκαν προηγουμένως, είναι μόνο στο τέλος που προσθέτουμε ρεverb.
Ωστόσο, αν από την αρχή έχετε μια σαφή ηχητική όραση, μπορείτε ενδεχομένως να την προσθέσετε λίγο νωρίτερα, αλλά νομίζω ότι είναι προτιμότερο να επικεντρωθείτε πρώτα στην επεξεργασία του “ακατέργαστου” ήχου πριν τοποθετήσετε το όργανο στον χώρο μέσω της ρεverb.
Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα θα εξαρτηθούν από το ρόλο της ηχογράφησης της κιθάρας σας στο κομμάτι σας. Γι’ αυτό και το βήμα νούμερο 1 από πριν.
Αν η ενορχήστρωση είναι λίγο πολύπλοκη, θα έχετε τη δυνατότητα να πάτε σε μια πυκνή ρεverb που θα βοηθήσει να γεμίσει το μίξ και θα είναι αισθητή.
Αν όμως το μίξ είναι πυκνό, σας συμβουλεύω να είστε προσεκτικοί με την ρεverb και να την εξισορροπήσετε καλά, ώστε να αποφύγετε να πνίξετε το υπόλοιπο μίξ.
Είναι δική σας επιλογή, κάθε φορά, ποια ρεverb κάνει καλύτερα τη δουλειά ανάμεσα στα εργαλεία σας — αλλά κατά προτίμηση σας προτείνω να δοκιμάσετε τις ρεverb τύπου “flat” και “room”, οι οποίες συχνά τα πηγαίνουν αρκετά καλά.
Μην διστάσετε επίσης να παίξετε λίγο με τη ρύθμιση του predelay των ρεverb σας, για να τις αποσυνδέσετε από τον ακατέργαστο ήχο, καθώς και να δοκιμάσετε τις ρεverb με σύγκλιση ή τα delays που μπορεί να είναι χρήσιμα εργαλεία για να τοποθετήσετε τις ακουστικές κιθάρες σας στον χώρο.
Μπράβο! 🙂
Φτάσατε στο τέλος αυτού του άρθρου.
Γνωρίζετε πλέον τα κύρια βήματα του μίξαρισματος της ακουστικής κιθάρας.
Ήρθε η ώρα να περάσετε στην πράξη! Πριν μίξετε το επόμενο κομμάτι σας, περάστε γρήγορα από αυτό το άρθρο για να κρατήσετε όλα τα στοιχεία στο μυαλό σας και προσπαθήστε να εφαρμόσετε αυτές τις συμβουλές!
Και για να έχετε πραγματικά τη συνολική εικόνα “από το Α έως το Ζ” στη διαδικασία μίξαρισματος, μην διστάσετε να ρίξετε μια ματιά σε αυτή την ιδανική εκπαίδευση για αρχάριους.