Reverb lub reverberacja to jeden z efektów, które należy absolutnie opanować, aby móc zrobić miks audio, na równi z equalizacją lub kompresją.
Nie da się lub prawie nie da się wyobrazić miksu, który nie wykorzystałby przynajmniej raz tego efektu.
Ale konkretnie, czym jest reverb? Do czego służy? Jak go używać?
Proponuję odpowiedzieć na wszystkie te pytania w tym artykule, który jest zorganizowany w następujący sposób:
Czym jest reverb?
Na wstępie uważam, że definicja z Larousse’a dotycząca zjawiska reverberacji jest całkiem dobrym punktem wyjścia:
Reverberacja (n.f.) — Utrzymywanie się dźwięku w zamkniętej lub półzamkniętej przestrzeni po przerwaniu źródła dźwięku.
Rzeczywiście odnosi się to do pojęcia utrzymywania się dźwięku: oznacza to, że jest to coś szczególnie ważnego.
Spróbujmy jednak w tym rozdziale nieco to doprecyzować.
Reverb wyjaśniony dzięki echem
Wyobraźmy sobie, że znajdujesz się na górze.
Krzyczysz bardzo głośno.
Kilka sekund później twój głos wraca do ciebie w sposób wyraźny, pozwalając ci zrozumieć każde wypowiedziane słowo z pewną klarownością.
To jest zjawisko echa. Twój głos odbił się od przeciwległej góry, na przykład, i wrócił do ciebie.
Wyobraźmy sobie teraz, że robisz to samo w katedrze.
Tym razem, nie usłyszysz pojedynczego echa, ale raczej mnóstwo echa, generując rodzaj rezonansu, który trwa w czasie.
Dokładniej, twój głos odbija się od ściany do ściany, aż energia fali dźwiękowej się rozproszy — dźwięk, który do ciebie dociera, składa się więc z serii echa.
Jednak tym razem, w przeciwieństwie do przypadku z górą, nie możesz odróżnić różnych echa: tworzą one dźwięk, który twój mózg postrzega jako unikalny, który trwa przez pewien czas i ma odpowiedź częstotliwości zmieniającą się w czasie (typowo, wysokie tony mają tendencję do znikania jako pierwsze).
Uwaga: aby móc odróżnić dwa dźwięki od siebie, zazwyczaj uważa się, że potrzebne jest 20 do 30 ms (milisekund) odstępu między nimi.
Poniżej tego progu ludzki mózg ma tendencję do odczuwania, że jest tylko jeden dźwięk.
No cóż, to zjawisko, to dokładnie to, co nazywamy reverberacją lub reverb w żargonie inżynierów dźwięku.
Oczywiście, wziąłem przykład katedry, ponieważ jest on wymowny, ale wszystkie pomieszczenia mają swoją własną reverb: w przypadku katedry reverb jest długi ze względu na rozmiar budynku, ale w twoim pokoju lub w pomieszczeniu, w którym się teraz znajdujesz, również jest reverb, który prawdopodobnie jest krótszy.
Tylko ciche pokoje, takie jak te w IRCAM nie mają reverberacji (lub przynajmniej jest ona znikoma).
Pojęcie pierwszych odbić
Aby dobrze zrozumieć zjawisko pogłosu, proponuję przyjrzeć się nieco bliżej jego składnikom, na podstawie poniższego wykresu:
Jak widać, najpierw mamy dźwięk bezpośredni: jest to dźwięk emitowany przez źródło dźwięku, który dociera bezpośrednio, więc bez odbicia, do mikrofonu lub osoby słuchającej.
Następnie mamy “pierwsze odbicia”, znane również jako odbicia wczesne lub early reflections po angielsku. To są pierwsze dźwięki odbite w pomieszczeniu i docierające do słuchacza — innymi słowy, te odbicia odpowiadają falom dźwiękowym, które odbiły się tylko raz od ścian pomieszczenia.
Te pierwsze odbicia będą się zazwyczaj wyróżniać, prawie jak echa, i dostarczą nam, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, kluczowych informacji na temat rozmiaru i kształtu pomieszczenia. Pomagają również naszemu mózgowi zlokalizować, skąd pochodzi dźwięk.
Ale pogłos nie składa się tylko z pierwszych odbić!
W rzeczywistości, jak w każdym pomieszczeniu, fale dźwiękowe będą odbijać się we wszystkich kierunkach, od ściany do ściany, aż ich energia całkowicie się rozproszy w pomieszczeniu.
W związku z tym mamy to, co nazywamy “późnymi odbiciami” lub late reflections po angielsku, które docierają do słuchacza w sposób znacznie bardziej zbliżony: to jest ogon pogłosu, który składa się z odbić nierozerwalnie ze sobą związanych.
Te późne odbicia przybierają postać rozproszonego dźwięku, który nie zależy zbytnio od pozycji źródła w pomieszczeniu.
Co więcej, zamiast mierzyć odbicia wtórne indywidualnie, zazwyczaj kwantyfikujemy je, mówiąc o ich gęstości.
Co wpływa na właściwości pogłosu?
Charakterystyki pogłosu różnią się znacznie w zależności od pomieszczenia.
Typowo, jeśli nagrywasz w swoim salonie, w łazience, w podziemnym parkingu lub w kościele, usłyszysz cztery zupełnie różne dźwięki — zarówno pod względem czasu trwania, jak i odpowiedzi w częstotliwościach.
Aby uprościć, można uznać, że te różnice są głównie funkcją trzech parametrów.
Po pierwsze, materiały obecne w ścianach i przedmiotach w pomieszczeniu odgrywają ważną rolę. Szczególnie w zależności od ich zdolności do absorpcji: ściana pokryta ciężką zasłoną będzie rezonować mniej niż ściana pokryta płytkami.
Następnie, wielkość i kształt pomieszczenia również mają znaczący wpływ na czas trwania pogłosu. W małym pomieszczeniu pogłos będzie oczywiście znacznie krótszy niż w ogromnej jaskini.
Wreszcie, pozycja źródła dźwięku i słuchacza (lub, w razie potrzeby, mikrofonu) ma wpływ na dźwięk pogłosu, szczególnie w odniesieniu do pierwszych odbić, o których mówiliśmy w poprzednim akapicie.
Do czego służy pogłos podczas miksowania?
W pierwszym rozdziale zobaczyliśmy szczegółową definicję pogłosu.
To jednak nie wyjaśnia, do czego służy w kontekście miksowania audio… i to właśnie teraz zobaczymy.
Dlaczego dodać pogłos do ścieżki?
Wbrew temu, co można by pomyśleć, dodanie pogłosu do ścieżki podczas miksowania nie służy tylko do nadania wrażenia przestrzeni akustycznej.
Głębokość
Kiedy miksuję utwór i dodaję efekt pogłosu, moim pierwszym celem jest często zarządzanie głębokością instrumentu w miksie.
W rzeczywistości, pogłos ma interesujący efekt psychoakustyczny, ponieważ im więcej pogłosu dodasz do nagrania, tym bardziej wydaje się ono odległe.
(To oznacza, że dodanie dużej ilości pogłosu do ścieżki wokalnej prawdopodobnie nie jest dobrym pomysłem, jeśli chcesz, aby pozostała ona na pierwszym planie twojego miksu…)
Przestrzeń
Następnie dodanie pogłosu może pomóc w nadaniu realizmu i przestrzeni 3D nagraniu, które zostało zarejestrowane w sposób surowy.
Na przykład, jeśli nagrywasz kwartet klasyczny z mikrofonami umieszczonymi jak najbliżej instrumentów, z dużym prawdopodobieństwem będziesz potrzebować dodać trochę pogłosu, aby uczynić dźwięk bardziej przyjemnym dla ucha i umieścić instrumenty w wirtualnej przestrzeni akustycznej.
Kohezja
Innym powodem do użycia pogłosu jest wprowadzenie kohezji do miksu.
Wyobraźmy sobie, że masz kilka instrumentów, które zostały nagrane w pomieszczeniach o różnej akustyce.
Jeśli spróbujesz je zmiksować razem, ta różnica prawdopodobnie się ujawni i będziesz miał trudności z nadaniem wrażenia kohezji, czyli wrażenia, że kilka instrumentów gra w tym samym miejscu.
Pogłos może więc pomóc w rekreacji wspólnej przestrzeni akustycznej dla kilku nagrań.
Wygładzenie
Na koniec, ostatnie zastosowanie pogłosu: wygładzanie błędów.
W tej kwestii uważam, że należy być ostrożnym, ponieważ pogłos to wszystko, tylko nie różdżka magiczna.
Jednak może pomóc w skorygowaniu niektórych drobnych problemów z nagraniami, zwłaszcza poprzez uczynienie częstotliwości nieco łagodniejszymi.
Dlatego też samotny głos często brzmi znacznie lepiej z odrobiną pogłosu niż bez…
Zastosowania pogłosu
W zasadzie efekt pogłosu może być używany do wszelkiego rodzaju ścieżek i źródeł dźwięku.
Przyjrzyjmy się jednak kilku przykładom jego użyteczności na powszechnych źródłach, takich jak głos, gitara i perkusja.
Zastosowanie pogłosu na głosie
Głos jest bardzo często kluczowym elementem miksu, który staramy się utrzymać w centralnej i frontalnej pozycji.
Atmosfera, jaką emituje, jest więc szczególnie ważna: w niektórych przypadkach będziesz potrzebować stłumionego głosu, a w innych przypadkach wręcz przeciwnie, będziesz chciał nadać wrażenie, że śpiewak znajduje się w sali koncertowej.
Dodanie pogłosu jest więc powszechnym krokiem w obróbce głosów, ale należy być ostrożnym:
- jeśli jest zbyt dużo pogłosu, teksty mogą zostać zagubione w miksie i stracić swoją zrozumiałość. To również spowoduje, że głos zostanie przesunięty w tył miksu, co rzadko jest pożądane.
- jeśli natomiast ścieżka brakuje pogłosu, będziesz miał wrażenie zbyt suchego dźwięku, który męczy ucho.
Wyobraź sobie na przykład, co by się stało z piosenką Björk z zbyt krótkim pogłosem! :
Dodanie odpowiedniego pogłosu i jego właściwe ustawienie jest więc kluczowe dla umiejscowienia głosu w przestrzeni akustycznej; pomoże to również ukryć pewne niedoskonałości głosu oraz nada mu pewną grubość.
Zastosowanie pogłosu na gitarze
W przypadku gitar podejście do pogłosu jest dość inne.
Oczywiście, czasami używa się go, aby dodać realizmu nagraniom, umieszczając je w przestrzeni stereo (myślę tu szczególnie o nagraniach gitar akustycznych) — ale często bardziej chodzi o nadanie głębi gitarze.
Podejście jest znacznie bardziej kreatywne, a pogłos często staje się integralną częścią brzmienia instrumentu.
Niektóre gatunki muzyczne wykorzystują pogłos jako prawdziwy efekt specjalny: bez pogłosu odczucia byłyby zupełnie inne:
Zastosowanie pogłosu na perkusji
W przypadku perkusji ponownie mamy do czynienia z bardzo innym zastosowaniem niż w dwóch poprzednich przypadkach.
W latach 80. użycie pogłosu na tym instrumencie miało tendencję do wydobywania go na pierwszy plan i nadawania mu szczególnej tekstury, ale kosztem realizmu:
Dziś, w przeciwieństwie do tego, pogłos jest częściej używany do tworzenia iluzji przestrzeni i wprowadzania kohezji do zestawu perkusyjnego, lub do nadania wrażenia mocy w stylu “perkusji rockowej w sali koncertowej”.
Jednakże, bateria jest czasami miksowana bez pogłosu — inżynier dźwięku polega na mikrofonach “room” umieszczonych w pomieszczeniu, aby zarządzać atmosferą zestawu.
Uwaga jednak: jeśli użycie pogłosu może maskować pewne problemy akustyczne pomieszczenia, w którym bateria została pierwotnie nagrana, nie należy z tego nadużywać, ryzykując zniekształcenie brzmienia instrumentu i uczynienie go mniej wyrazistym.
6 głównych typów pogłosu
Oczywiście istnieje wiele algorytmów pogłosu, każdy producent wtyczek lub sprzętu pogłosowego oferuje swoje własne innowacje.
Jednak ogólnie rzecz biorąc, pogłosy można klasyfikować co najmniej w 5 głównych typach, a nawet 6.
Aby zilustrować każdy typ, zostanie zaproponowany przykład audio, na podstawie tego surowego nagrania perkusji:
Pogłos Room
Pogłosy Room są najprostsze do zrozumienia i zaprojektowania.
Room to pomieszczenie, w którym obecnie się znajdujesz — lub to, w którym piszę ten artykuł.
Oczywiście, różne rozmiary Room są możliwe: mała szafa może być Room tak samo jak podziemny parking.
Rooms, w rzeczywistości, to pomieszczenia, które nadają naturalny i żywy kolor nagraniom. W związku z tym są bardzo często używane, ponieważ pozwalają łatwo dodać trochę atmosfery do każdego surowego nagrania.
Nawet subtelnie zmiksowany z dźwiękiem podstawowym, pogłos Room może pomóc w dostosowaniu atmosfery ścieżki w sposób postrzegany jako naturalny przez słuchacza.
Pogłos Hall
Pogłos typu Room, jak właśnie widzieliśmy, zapewnia realistyczne, ale niedoskonałe brzmienie. To logiczne: cechy pomieszczenia rzadko są zaprojektowane, aby upiększać muzykę.
Natomiast w przypadku sal koncertowych jest odwrotnie, ponieważ ich akustyka jest zaprojektowana, aby podkreślać muzykę, która jest w nich grana.
To zazwyczaj przekłada się na dłuższe i głębsze pogłoszenie, a także większy rozmiar pomieszczenia.
Pogłosy typu Hall właśnie starają się odtworzyć ten typ pogłosu.
Bardzo często, jeśli zastosujesz pogłos Hall na ścieżce, stanie się ona bardziej przyjemna w odbiorze. Jednak jest pułapka: długość pogłosu może szybko sprawić, że twój miks będzie chaotyczny, maskując dźwięk innych ścieżek.
Ten typ pogłosu należy zatem stosować ostrożnie, raczej na instrumentach takich jak struny czy syntezatory.
Pogłos Chamber
Między pogłosami Room, Hall i Chamber, zamieszanie może być szybkie: w gruncie rzeczy wszystkie odpowiadają pomieszczeniom…
Jednak pogłos Chamber nie ma nic wspólnego z dwoma pierwszymi — ale aby zrozumieć, o co chodzi, trzeba cofnąć się trochę w czasie.
Przed tym, jak cyfrowe racki pogłosowe stały się dostępne w studiach, inżynierowie dźwięku starali się odtworzyć długie i gęste pogłosy bez konieczności nagrywania w sali koncertowej (Hall).
Aby to osiągnąć, zaprojektowano bardzo specyficzne pomieszczenia z szczególnie odbijającymi powierzchniami. Wystarczyło wtedy umieścić głośnik i mikrofon, aby nagrać przekonujące dźwięki pogłosowe.
W ten sposób każde duże studio miało (lub ma nadal) jedną z tych “echo chambers” — jak na przykład Abbey Road, obecnie dostępną dla wszystkich domowych studiów za pośrednictwem dedykowanego pluginu od Waves.
Reverb typu Chamber odpowiada bardzo precyzyjnie temu typowi pomieszczeń. Mają tendencję do posiadania dłuższego czasu pogłosu niż Rooms, a jednocześnie są jaśniejsze niż Halls, co czyni je skutecznymi na większości instrumentów.
Reverb Plate (“na płycie”)
Z reverbem na płycie przechodzimy do typu reverbu, który nie odpowiada prawdziwej przestrzeni 3D, chociaż został zaprojektowany, aby ją symulować.
Konkretnie, reverb na płycie lub plate reverb po angielsku składa się z dużej metalowej płyty wyposażonej w urządzenie, podobne do przetwornika głośnika, które pozwala na wibrację płyty.
Te wibracje są następnie rejestrowane za pomocą mikrofonów kontaktowych — całość produkuje efekt pogłosu, który stopniowo się wygasza.
Ogólnie rzecz biorąc, reverb na płycie posiada również blok pochłaniający, który może wpływać na cechy (w tym czas) pogłosu.
Pod względem brzmienia, te reverby oferują gęsty dźwięk, ale także jaśniejszy na początku pogłosu niż inne typy reverbu, co czyni je dość skutecznymi na ścieżkach wokalnych lub werblowych.
Reverb Spring (“na sprężynie”)
Reverby na sprężynie działają na tej samej zasadzie co reverby na płycie, z tym że metalowa płyta jest zastąpiona jednym lub kilkoma sprężynami.
To typowy rodzaj reverbu, który można znaleźć w wzmacniaczach gitarowych.
Pod względem brzmienia, nie ma to nic wspólnego z reverbami na płycie: reverby na sprężynie mają naprawdę dźwięk… sprężyny. W rzeczywistości produkują bardzo charakterystyczne rezonanse z dużą energią w średnich tonach, co czyni je szczególnie rozpoznawalnymi.
W związku z tym, ten typ pogłosu jest rzadko używany, ponieważ jest zbyt mało realistyczny, aby stosować go na wszystkich ścieżkach miksu.
Reverb Convolution
Do tej pory omówiliśmy 5 głównych typów istniejących reverbów.
Jednak istnieje jeszcze to, co uważam za szósty typ, a mianowicie reverb konwolucyjny.
O co chodzi?
Konkretnie, reverb konwolucyjny wykorzysta próbkę nagraną w rzeczywistym miejscu (na przykład w pomieszczeniu, jaskini, lesie…). Ta próbka jest zazwyczaj nazywana odpowiedzią impulsową lub impulse response (IR) po angielsku.
Dzięki stosunkowo prostemu algorytmowi, możliwe jest symulowanie pogłosu miejsca, w którym zarejestrowano impuls.
To oznacza, że masz możliwość wysłania dowolnej ścieżki do swojego reverbu i w ten sposób łatwo odtworzyć akustykę sal koncertowych lub słynnych studiów, stosując ich charakterystyczny pogłos.
Masz nawet możliwość samodzielnego nagrywania Impulse Responses i używania ich w swoich miksach, jeśli ten kreatywny aspekt Cię interesuje. Napiszę za jakiś czas artykuł na ten temat, zapewne z małym filmikiem 🙂
Na przykład, oto symulacja pogłosu parkingu w moim osiedlu, oparta na Impulse Response, którą sam nagrałem:
Parametry pogłosów
Istnieje mnóstwo wtyczek i sprzętu hardware, które pozwalają generować pogłosy, z których każda ma swoje specyfikacje.
Jednakże, pewna liczba ustawień pojawia się standardowo, dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć ich znaczenie i wpływ na akustyczne cechy pogłosów.
Decay lub czas Decay
Decay to czas (w milisekundach lub sekundach) trwania ogona pogłosu. Duża przestrzeń będzie miała duże Decay, podczas gdy mała przestrzeń będzie miała małe Decay.
Size
Czasami nazywana Depth (głębokość), odnosi się do rozmiaru symulowanego pomieszczenia. W tej samej idei co Decay, duża Size wygeneruje dłuższe odbicia.
Diffusion
Diffusion pozwala zarządzać odległością między różnymi odbiciami, co przekłada się na uczucie większej lub mniejszej gęstości pogłosu.
Pogłos z wysokim ustawieniem Diffusion będzie miała dźwięk raczej otulający, ale mało wyraźny, podczas gdy niskie Diffusion da dźwięk bardziej ziarnisty, w którym zaczniemy odczuwać odległość między odbiciami.
Damping
Damping pozwala kontrolować zdolności absorpcyjne symulowanego pomieszczenia. Innymi słowy, wysokie Damping oznacza, że ściany pomieszczenia są wykonane z materiałów bardzo absorbujących.
To ustawienie zazwyczaj przekłada się na różne formy equalizacji, które różnią się w zależności od wtyczek. Na przykład, Damping w wysokich tonach czasami przyjmuje formę filtru EQ shelf, podczas gdy w niskich tonach będzie to filtr w kształcie dzwonu.
Pre-delay
Pre-delay to szczególnie ważne ustawienie, które kontroluje czas (w milisekundach lub sekundach) między dźwiękiem początkowym a pierwszymi odbiciami.
Aby uniknąć zatopienia dźwięku w pogłosie, nie wahaj się nieco zwiększyć tego opóźnienia, aby lekko przesunąć pogłos w czasie (20 lub 30 ms może wystarczyć!).
Wskazówka: jeśli Twój pogłos nie ma ustawienia Pre-delay, możesz zasymulować je za pomocą wtyczki delay ustawionej tak, aby uzyskać pojedyncze echo.
Equalizacja
Chociaż oczywiście możesz dodać swoją własną wtyczkę equalizacji po swoim pogłosie, niektóre wtyczki mają wbudowane opcje equalizacji.
Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie pogłosy wymagają pewnej equalizacji, przynajmniej poprzez lekkie filtrowanie niskich i wysokich tonów — dlatego możesz polegać na tych wbudowanych funkcjach w tym celu.
Modulation Depth & Modulation Rate
Na koniec, wiele pogłosów oferuje parametry modulacji, zazwyczaj nazywane Modulation Depth (Głębokość Modulacji) i Modulation Rate (Tempo Modulacji).
Te dwa ustawienia pozwalają dodać modulację w ogonie pogłosu. Pozwala to na złagodzenie niektórych artefaktów lub, jeśli nieco zwiększysz ustawienia, uzyskanie dźwięku bardziej przypominającego chorus.
Parametr Modulation Depth kontroluje zatem ilość modulacji, podczas gdy Modulation Rate kontroluje szybkość tych modulacji.
Jak ustawić pogłos?
Na podstawie poprzednich rozdziałów tego artykułu, powinieneś już mieć dobre pojęcie o tym, czym jest pogłos i kilka pomysłów na to, jak możesz go użyć w swoich miksach.
Jednakże wydaje mi się ważne, aby dodać do tego propozycję metody, która pomoże Ci wybrać odpowiedni pogłos i dobrze go ustawić, gdy dodasz go do ścieżki.
Oto, co polecam zrobić…
Krok 1: Zdefiniuj kierunek dźwiękowy
Przed dodaniem pluginu reverb, należy koniecznie zadać sobie szereg pytań, takich jak na przykład:
- Czy potrzebuję realistycznego reverbu, czy nie?
- Czy długi reverb będzie odpowiedni? A może wręcz przeciwnie, potrzebuję czegoś bardzo krótkiego, co tylko doda trochę głębi dźwiękowi?
- Czy reverb ma być subtelny, czy nie? Gęsty, czy nie? Błyszczący, czy wręcz przeciwnie, bardzo ciemny?
- …
Aby odpowiedzieć na te wszystkie pytania, musisz wybrać kierunek, w którym chcesz poprowadzić swój miks.
Typowo, jeśli miksujesz utwór muzyki klasycznej, prawdopodobnie nie wybierzesz reverbu o bardzo nowoczesnych i kreatywnych brzmieniach. Z drugiej strony, jeśli miksujesz utwór rapowy, możesz sobie pozwolić na większą swobodę w wyborze reverbu.
Wskazówka: Nie wahaj się opierać na miksach referencyjnych, czyli utworach innych artystów, które przypominają to, co chcesz osiągnąć w swoim własnym utworze.
Krok 2: Wybierz reverb
Na podstawie elementów wymienionych w poprzednim akapicie, powinieneś być w stanie dość łatwo wybrać swój reverb.
Może to być sprzęt hardware, który masz w swoim studiu, lub raczej pluginy.
(Nie wahaj się zresztą zajrzeć do mojej selekcji darmowych pluginów reverb, jeśli szukasz sposobów na urozmaicenie swojej kolekcji…)
Gdy plugin zostanie dodany, jeśli podczas ustawiania zauważysz, że nie możesz uzyskać dźwięku, którego chcesz, nie wahaj się przejść do innego pluginu
W rzeczywistości każdy efekt ma swoją własną sygnaturę dźwiękową, a reverb płytkowy, który działał bardzo dobrze w twoim poprzednim utworze, może być konieczne zastąpienie innym reverbem płytkowym w tym nowym utworze, który miksujesz.
Uwaga: jeśli twój reverb wydaje się zbyt gęsty, cokolwiek się dzieje, nie wahaj się spróbować pluginu delay zamiast tego.
Krok 3: Przeglądaj presety
Niektóre metody mogłyby zalecać, aby od razu zanurzyć się w ustawieniach swojego reverbu.
Problem polega na tym, że jeśli dopiero zaczynasz, nie będziesz ich wystarczająco opanować, aby zrobić coś naprawdę dobrego — a jeśli jesteś trochę bardziej doświadczony, nie będziesz chciał tracić czasu na odtwarzanie zestawu ustawień od zera.
Dlatego metoda, którą proponuję tutaj, jest znacznie bardziej pragmatyczna.
W rzeczywistości po prostu radzę zacząć od przeglądania presetów swojego pluginu reverb.
Jeśli śledzisz Projekt Home Studio od pewnego czasu, prawdopodobnie wiesz, że nie jestem fanem presetów jeśli chodzi o EQ i kompresory, ale w przypadku reverbów uważam, że mają one prawdziwą zaletę.
Przeglądaj więc presety swojego pluginu, jeden po drugim, aż znajdziesz ten, który brzmi mniej więcej tak, jak sobie wyobrażałeś.
Gdy już go znajdziesz, możesz przejść do kroku 4.
Krok 4: Dostosuj ustawienia
Gdy znajdziesz preset, który odpowiada twoim potrzebom, to jest moment, w którym możesz zanurzyć się w ustawieniach.
Podoba ci się dźwięk reverbu sprężynowego, ale chciałbyś, aby był trochę dłuższy? Dostosuj Decay.
Podoba ci się dźwięk Room, który produkuje preset, ale gdy słuchasz swojego miksu, masz wrażenie, że jest zbyt długi i zbyt jasny? Spróbuj dostosować opcje Size i Damping.
Reverb nieco za bardzo zalewa dźwięk oryginalny? Może wyższy Pre-delay mógłby pomóc… itd.
Krok 5: Wyrównaj swój reverb
Gdy dźwięk twojego pluginu ci odpowiada, zdecydowanie radzę wyciągnąć equalizer, aby go dostosować.
Należy bowiem zwrócić szczególną uwagę na basy i wysokie tony.
To nie dlatego, że reverb brzmi bardzo dobrze, gdy słuchasz go samodzielnie, zawsze będzie brzmiał dobrze, gdy włączysz go do pełnego miksu.
Często energia gromadzi się w niskich i średnich tonach, co sprawia, że miks staje się chaotyczny i nieczytelny. Filtr górnoprzepustowy powinien pomóc w rozwiązaniu tego typu problemów.
W tym samym duchu, zbyt dużo energii w wysokich tonach twojego reverb może sprawić, że będzie on zbyt słyszalny, zbyt wyrazisty. Jeśli tak jest, filtr dolnoprzepustowy lub high-shelf prawdopodobnie pomoże ci kontrolować te wysokie częstotliwości.
Krok 6: Dostosuj poziom reverb w miksie
Ostatni krok: poziom.
Poświęć czas na odpowiednie dostosowanie poziomu swojego reverb w stosunku do innych ścieżek.
Generalnie, ponieważ umieścisz swój plugin reverb na ścieżce pomocniczej (w SEND), dostosowanie tego poziomu będzie naprawdę łatwe.
Jednak bądź ostrożny/a: często z reverb lepiej iść ostrożnie, aby nie zalał on ścieżki ani nie zdominował reszty miksu.
W razie potrzeby, nie wahaj się zmieniać poziomu reverb w zależności od sekcji twojego utworu dzięki automatyzacji.
Podsumowanie
Oto, między metodą, którą właśnie zobaczyłeś/aś, a wszystkimi informacjami zawartymi w reszcie artykułu, powinieneś/powinnaś mieć wszystkie niezbędne informacje, aby móc używać swoich reverb w miksach.
Aby poszerzyć swoją wiedzę na temat miksowania, nie wahaj się również przeczytać mojego artykułu na temat equalizacji! 🙂