Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της μίξης και του mastering;
Είναι μια ερώτηση που βλέπω συχνά.
Ορισμένοι από εσάς μου την στέλνουν απευθείας μέσω email.
Μερικές φορές, την διαβάζω σε ομάδες στο Facebook.
Άλλες φορές, συνειδητοποιώ απαντώντας σε μηνύματα ότι η ορισμός του mastering δεν είναι σαφής για όλους.
Και πρέπει να πω ότι στην αρχή, δεν ήταν σαφές ούτε για μένα. Διότι, χωρίς να το καταλάβω, υπάρχουν πολλές αντιφατικές πληροφορίες στο διαδίκτυο σχετικά με αυτό το θέμα.
Ή τουλάχιστον ασαφείς.
Για να εξηγήσω μια καλή φορά τι είναι η μίξη και τι είναι το mastering, που είναι δύο από τα βασικά στάδια της παραγωγής ενός κομματιού ή ενός άλμπουμ, αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο. Ελπίζω να απαντήσει στις ερωτήσεις σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο 🙂
Τι είναι η μίξη ήχου;
Ας ξεκινήσουμε με έναν ορισμό της μίξης ήχου.
Υπάρχουν αρκετά στάδια στην παραγωγή ενός άλμπουμ. Τα κύρια απεικονίζονται στο διάγραμμα παρακάτω.
Όπως μπορείτε να δείτε, η μίξη τοποθετείται ακριβώς μετά την ηχογράφηση, αλλά πριν το mastering.
Γενικά, αυτό σημαίνει ότι η μίξη θα επεξεργαστεί όλα τα ηχογραφημένα κομμάτια κατά τη διάρκεια της προηγούμενης φάσης.
Για παράδειγμα, αν ηχογραφείτε ένα συγκρότημα ροκ, μπορεί να έχετε 5 κομμάτια για τα τύμπανα, 4 κομμάτια για κιθάρα, 1 κομμάτι για μπάσο και 1 κομμάτι για φωνητικά.
Με άλλα λόγια, αρκετά αρχεία, που αντιστοιχούν σε όλες τις ηχογραφήσεις που έγιναν.
Στόχοι της μίξης ήχου
Ο στόχος της μίξης ήχου είναι να παραχθεί, για κάθε κομμάτι, μια μοναδική ηχητική πίστα (γενικά στερεοφωνική) που θα είναι ισορροπημένη:
- σε όρους συχνοτήτων — με μια αρμονική ισορροπία των μπάσων, των μεσαίων και των ψηλών, κ.λπ.
- σε όρους δυναμικής — για να απλοποιήσουμε, μέσω της προσαρμογής της σχετικής έντασης κάθε κομματιού σε σχέση με τα άλλα
- σε όρους τρισδιάστατου χώρου — διασφαλίζοντας ότι η θέση των διαφόρων οργάνων στο στερεοφωνικό χώρο είναι ευχάριστη στην ακρόαση και ανταποκρίνεται στις δημιουργικές ανάγκες.
Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, θα πρέπει να εφαρμοστούν αρκετά εφέ στις πίστες. Μιλάμε για παράδειγμα:
- για εξισορρόπηση
- για συμπίεση
- για παραμόρφωση και κορεσμό
- για καθυστέρηση
- για αντήχηση
- κ.λπ…
Πότε θεωρείται ότι η μίξη έχει ολοκληρωθεί;
Φυσικά, πρέπει να καθοριστεί ένα όριο μεταξύ μίξης και mastering (το στάδιο που ακολουθεί).
Συγκεκριμένα, για να θεωρείται ολοκληρωμένη, μια μίξη πρέπει να είναι τέλεια. Ναι, τέλεια.
Αν ακούτε προβλήματα στη μίξη σας, σημαίνει ότι δεν είναι ολοκληρωμένη.
Δηλαδή, πρέπει να είναι ένα τελικό προϊόν, υπό τη μορφή ενός μόνο αρχείου, που είναι ευχάριστο στην ακρόαση.
Αν ακούτε προβλήματα στη μίξη σας, σημαίνει ότι δεν είναι ολοκληρωμένη. Αν ορισμένες συχνότητες ξεχωρίζουν υπερβολικά, ακόμη και επιθετικά, ή αν δεν ακούτε αρκετά ορισμένα όργανα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επανεξετάσετε τη μίξη.
Και δεν πειράζει — κάντε ένα διάλειμμα και συνεχίστε την επόμενη μέρα με φρέσκες ιδέες! 😉
Αλλά μην νομίζετε ότι τα λάθη θα διορθωθούν στο mastering. Είναι μια εντελώς ακατάλληλη προσέγγιση, που δεν θα σας δώσει ποτέ καλά αποτελέσματα.
Μια μίξη πρέπει να είναι ολοκληρωμένη κατά 100%, πριν προχωρήσουμε στο mastering.
(Μικρή συμβουλή που διάβασα κάποτε δεν ξέρω πού: αν αρχίσετε να κουνάτε το κεφάλι σας στον ρυθμό της μουσικής, είναι ένα σημάδι ότι η φάση της μίξης σας πλησιάζει στο τέλος.)
Ορισμός του Mastering ήχου
Δύσκολο να γράψω έναν απόλυτο ορισμό, αλλά να τι λέει ο διάσημος Αμερικανός μηχανικός mastering Bob Katz σχετικά με το θέμα:
Το Mastering είναι το τελευταίο δημιουργικό βήμα στη διαδικασία παραγωγής ήχου, είναι η γέφυρα μεταξύ της μίξης και της παραγωγής — η τελευταία σας ευκαιρία να βελτιώσετε τον ήχο ή να διορθώσετε προβλήματα […]
Mastering Audio: The Art and the Science – Bob Katz
Σκοπός του mastering
Ο σκοπός του mastering, στην πραγματικότητα, είναι να φτάσουμε σε ένα αρχείο που να είναι έτοιμο για παραγωγή με τη μορφή CD, ή βινυλίου, ή να διανεμηθεί σε διαδικτυακές μουσικές πλατφόρμες.
Είναι λοιπόν λίγο σαν το κερασάκι στην τούρτα. Ή, όπως το βερνίκι που θα εφαρμόσετε σε έναν πίνακα, μετά από μια τελευταία πινελιά ζωγραφικής εδώ και εκεί.
Με άλλα λόγια, για να κάνετε ένα καλό mastering, θα πρέπει να αναρωτηθείτε για τις διορθώσεις ή τις ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο κομμάτι.
Μερικές φορές, δεν θα χρειαστεί καμία διόρθωση. Άλλες φορές, θα χρειαστεί να εφαρμόσετε επιπλέον εφέ, σε όλη τη μίξη, για μερικές λεπτές ρυθμίσεις:
- σε συχνότητες με EQ
- στη γενική συνοχή της μίξης, με συμπιεστές
- ή, για παράδειγμα, στην στερεοφωνική εικόνα του κομματιού για να την διευρύνετε ή αντίθετα να την σφίξετε.
Γι’ αυτό συχνά, μπορείτε να διαβάσετε ότι δεν συνιστάται να κάνετε οι ίδιοι το mastering μιας μίξης που έχετε δημιουργήσει: είναι καλύτερο να εμπιστευθείτε αυτό το βήμα σε κάποιον που θα είναι πιο αμερόληπτος και θα πάρει επομένως πιο σχετικές αποφάσεις.
Στη συνέχεια, είναι επίσης κατά το mastering που θα ρυθμιστεί ο τελικός αντιληπτός όγκος του κομματιού, για παράδειγμα χρησιμοποιώντας περιοριστές ή plugins clipping.
Φυσικά, ο στόχος του mastering είναι επίσης να δημιουργήσει ένα συνεκτικό σύνολο για ολόκληρο το επεξεργασμένο άλμπουμ. Σε όρους όγκου, αλλά και κατανομής συχνοτήτων. Δύσκολο να φανταστεί κανείς να έχει ένα πρώτο κομμάτι πολύ επικεντρωμένο στα μπάσα, ενώ το δεύτερο χαρακτηρίζεται από μια σημαντική λάμψη στα πρίμα.
Τέλος, μόλις έχει επεξεργαστεί η ηχητική πτυχή του mastering, θα πρέπει να εκτελούνται ορισμένες λιγότερο διασκεδαστικές αλλά εξίσου σημαντικές δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα να τοποθετηθούν οι κομμάτια στη σειρά του άλμπουμ και να διαχειριστούν οι μεταβάσεις μεταξύ των κομματιών (fade in / fade out), να διασφαλιστεί ότι οι εξαγωγές που πραγματοποιούνται πληρούν τις προδιαγραφές Red Book (πρότυπα για CD ήχου), κ.λπ.
Και όταν όλα αυτά έχουν γίνει, το άλμπουμ θα είναι έτοιμο να σταλεί σε ένα εργοστάσιο παραγωγής CD για να παραχθεί το τελικό μέσο ή σε ένα ραδιόφωνο για μετάδοση.
Ένα παράδειγμα mastering
Για να εικονογραφήσουμε πιο συγκεκριμένα τι μπορεί να γίνει στο πλαίσιο του mastering, ας πάρουμε το παράδειγμα αυτού του κομματιού από Chris Finegan (ένας πολύ καλός Σκωτσέζος καλλιτέχνης του οποίου μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν τη μουσική σε αυτή τη σελίδα Bandcamp).
Μετά τη μίξη αλλά πριν το mastering, αν κοιτάξουμε τη μορφή κύματος, έχουμε κάτι σαν αυτό:
Και σε όρους ήχου, θα έχουμε αυτό:
Η μίξη είναι πολύ ευχάριστη και γενικά ισορροπημένη. Είναι λοιπόν έτοιμη για mastering.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα επεξεργασίας που επέλεξα να εφαρμόσω:
- προσθήκη κορεσμού τύπου μαγνητικής ταινίας με Tapedesk;
- γενική συμπίεση για να αναδείξει λίγο περισσότερο την ακουστική κιθάρα, με Novatron;
- πολύ ελαφριά διόρθωση του φάσματος συχνοτήτων με ένα EQ (για παράδειγμα, -0.65 dB στα 850 Hz);
- λεπτή διόρθωση της σιβιλιάνς ορισμένων “S” με ένα de-esser ρυθμισμένο πολύ ελαφρά;
- και φυσικά, ρύθμιση του συνολικού επιπέδου για να έχουμε έναν όγκο πιο κοντά σε αυτό που θα μπορούσαμε να περιμένουμε σε ένα εμπορικό master, χάρη στον περιοριστή Pro-L 2 της Fabfilter.
Μετά το mastering, βλέπουμε στη μορφή κύματος ότι έχει εφαρμοστεί ένας περιοριστής και ότι ο συνολικός όγκος έχει ενισχυθεί:
Και φυσικά, ο ήχος έχει εξελιχθεί, κυρίως όσον αφορά τον αντιληπτό όγκο:
Συμπερασματικά
Τελικά, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε δύο εντελώς διαφορετικά στάδια, τα οποία δεν μοιράζονται τους ίδιους στόχους:
- η μίξη, που αναμειγνύει πολλές ηχογραφήσεις και τις ρυθμίζει η μία σε σχέση με την άλλη για να αποκτήσει ένα ισορροπημένο κομμάτι;
- το mastering, που προσφέρει μια ηχητική γυαλάδα, διορθώνει τον αντιληπτό όγκο και διασφαλίζει την ομοιογένεια των κομματιών σε επίπεδο άλμπουμ.
Είναι λοιπόν σημαντικό να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ των δύο.
Θυμηθείτε, πριν σκεφτείτε οποιοδήποτε mastering, βεβαιωθείτε ότι η μίξη σας είναι στέρεη και ακούγεται καλά. Το mastering δεν είναι για να διορθώσει τη μίξη. Είναι απλώς για να την τελειοποιήσει και να την προετοιμάσει για δημοσίευση.
► Για να πάτε πιο μακριά: Τα Καλύτερα Plugins για το Mastering