W przeciwieństwie do tego, co można pomyśleć, egalizacja gitary elektrycznej nie jest czymś ekstremalnie skomplikowanym.
W każdym razie uważam, że jest to mniej skomplikowane niż egalizacja instrumentów akustycznych — ponieważ instynktownie mamy mniej precyzyjny pomysł na dźwięk gitary elektrycznej niż na przykład na dźwięk skrzypiec czy głosu.
Innymi słowy, pole możliwości w zakresie dźwięku gitary elektrycznej jest naprawdę szerokie: można wyobrazić sobie dźwięk cieplejszy, bardziej przenikliwy, ciemniejszy, bardziej vintage…
Jednak poza opanowaniem podstaw egalizacji, ważne jest, aby mieć pewną liczbę punktów odniesienia dotyczących spektrum częstotliwości gitary elektrycznej i sposobu, w jaki można ją egalizować.
Trzeba wiedzieć, gdzie szukać problemów dźwiękowych, które słyszymy — zwłaszcza, że nasze nagrania w kontekście domowego studia nie zawsze są idealne.
Proponuję więc, aby dać wam maksymalnie dużo wskazówek dotyczących egalizacji gitary elektrycznej w tym artykule podzielonym na trzy części:
- słowo o filozofii egalizacji;
- szczegółowy opis częstotliwości, które warto znać, z grafiką “ściągawką”, którą będziecie mogli pobrać;
- wybór wskazówek lub technik, które pozwolą wam pójść dalej niż tylko znajomość ważnych zakresów częstotliwości dla gitary elektrycznej.
Słowo wstępu o egalizacji gitary elektrycznej
Zanim przejdziemy do sedna sprawy, chciałbym podzielić się z wami dwoma elementami, których zrozumienie jest kluczowe, aby móc prawidłowo pracować nad swoimi gitarami elektrycznymi.
Magii nie ma
Klikając w ten artykuł, być może szukaliście ustawień egalizacji, które należy zastosować na swoich ścieżkach gitary elektrycznej?
Może oczekiwaliście wskazówek w stylu “Ustaw filtr dzwonowy na +4 dB przy 200 Hz dla większej ciepłoty” lub “Przytnij wysokie tony na 8 kHz za pomocą filtra dolnoprzepustowego”.
Regularnie widzimy tego rodzaju rzeczy w Internecie — i to normalne, ponieważ instynktownie szukamy “dobrych ustawień”, które zastąpią “złe ustawienia”, które mogliśmy stosować do tej pory.
Niestety, to nie działa w ten sposób: nie ma magicznego ustawienia egalizacji, które można zastosować na swoich gitarach elektrycznych, aby brzmiały profesjonalnie.
W rzeczywistości ważne jest, aby mieć na uwadze, że wszystko zależy od zarejestrowanego sygnału źródłowego.
Typowo, nie będziesz egalizować w ten sam sposób jasnej gitary, jak ta:
czy ciemnej gitary, jak ta:
Nie ma cudownego przepisu, który można by zastosować na naszych ścieżkach gitary w sposób systematyczny.
Zatem koniec z presetami EQ dla gitary elektrycznej.
Jednak możliwe jest nauczenie się rozpoznawania pewnych problemów w niektórych pasmach częstotliwości, aby móc je skorygować za pomocą equalizera.
To podejście, które będziemy stosować w tym artykule.
Ale mój dźwięk gitary jest już super… ?!
Jeśli jesteś gitarzystą (jak ja), to prawdopodobnie spędziłeś już czas na dopracowywaniu swojego brzmienia.
Może na poziomie ustawień swojego wzmacniacza, może poprzez wybór mikrofonu używanego do nagrywania swojej gitary elektrycznej, a może jeszcze poprzez dodanie pewnej liczby efektów, które są coraz bardziej kolorowe.
(Tak, wszyscy lubimy kupować efekty…)
Również w tej dążeniu do dźwięku, być może myślisz, że twoje brzmienie gitary elektrycznej jest już doskonałe: już je egalizowałeś na swoim wzmacniaczu, dźwięk jest odpowiednio ciężki, jeśli używasz przesteru, wysokie tony nie są zbyt agresywne…
…więc dlaczego chcieć ponownie egalizować zrobione nagrania?
Cóż, z dwóch głównych powodów:
Po pierwsze, dźwięk, który uchwyciłeś, nie jest koniecznie idealny: mogą występować rezonanse związane z wzmacniaczem, mikrofonem używanym lub pomieszczeniem. Należy więc skorygować te problemy.
A przede wszystkim, twoje nagranie gitary, które może brzmieć bardzo dobrze, gdy jest słuchane samodzielnie, musi teraz być zintegrowane z resztą miksu.
Więc, z pozostałymi instrumentami: wokal, gitara basowa itd.
Dlatego niezbędne jest zrównoważenie nagrań gitary elektrycznej — a jeszcze bardziej zrównoważenie ich w kontekście, to znaczy słuchając jednocześnie reszty miksu.
Jeśli zrównoważysz swoją gitarę elektryczną solo, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie się źle integrować z pozostałymi instrumentami.
Pasma częstotliwości, które należy znać, aby zrównoważyć gitarę elektryczną
Oto pasma częstotliwości, o których będziemy dzisiaj rozmawiać. Możesz pobrać schemat w formacie PDF do wydruku klikając tutaj (nie wahaj się oczywiście podzielić nim z innymi 😉).
< 50 – 80 Hz : Hałas Tła
Większość czasu, dolna część spektrum częstotliwości twoich nagrań gitary elektrycznej będzie zawierać to, co nazywam “hałasem tła”.
Jest to po prostu rodzaj dudnienia, typowo zlokalizowanego poniżej 80 Hz, które może być związane z:
- rezonansami solidnymi wzmacniacza;
- zakłóceniami z sieci elektrycznej;
- samym dźwiękiem wzmacniacza lub efektów przesteru umieszczonych wcześniej;
- hałasami z ulicy i przejeżdżającymi samochodami (choć zazwyczaj te są rzadko problemem, ponieważ wzmacniacz jest znacznie głośniejszy…).
W końcu, często jest to trochę zestaw wszystkich tych czynników.
Faktem jest, że te dudnienia w niskich tonach nie odpowiadają dźwiękowi, który chcemy usłyszeć w naszym miksie, i potencjalnie zmniejszają dostępną headroom.
Ogólnie rzecz biorąc, są to częstotliwości, które będziemy tłumić lub raczej odcinać, na przykład za pomocą filtra górnoprzepustowego ustawionego między 50 a 80 Hz (nie wahaj się zresztą użyć nieco stromej nachylenia 16 lub 24 dB/oktawę).
Oczywiście, dokładne ustawienie tego filtra będzie zależało od wysokości granych nut, a więc od strojenia.
Im wyżej odetniesz, tym bardziej wpłyniesz na gęstość instrumentu.
100 – 350 Hz : Gęstość
Porozmawiajmy o gęstości, właśnie.
Ogólnie, w paśmie częstotliwości od 100 do 350 Hz, znajdujemy energię dźwiękową, która pozwala kontrolować wagę gitary elektrycznej w miksie.
Jej ciepło.
Jej moc.
Jeśli masz wrażenie, że instrumentowi brakuje ciała i gęstości, jeśli gitara brzmi zbyt delikatnie, nie wahaj się nieco wzmocnić tych częstotliwości.
Przeciwnie, jeśli słyszysz rezonanse i nadmiar energii w niskich tonach, spróbuj nieco stłumić to pasmo częstotliwości.
Uważaj jednak, aby dobrze zrównoważyć, słuchając jednocześnie gitary basowej: w rzeczywistości, zakres 100 – 350 Hz to typowo obszar, w którym bas wchodzi w konflikt z gitarą.
Aby uniknąć zbyt chaotycznego pokrycia częstotliwości, nie wahaj się odciąć swojej gitary wyżej niż 80 Hz, o których mówiliśmy wcześniej.
Uwaga: to również w górnych niskich tonach i w dolnych średnich tonach znajdują się rezonanse/nadmiary energii związane z słynnymi palm mutes.
Ogólnie rzecz biorąc, prosty equalizer będzie miał trudności z zarządzaniem tymi sytuacjami. Zamiast tego polecam alternatywną technikę kompresji, którą wyjaśniam w tym artykule o miksowaniu gitar elektrycznych hard-rock/metal.
350 – 600 Hz : Częstotliwości “Chaotyczne”
To zawsze najbardziej skomplikowany obszar do zarządzania.
Dla wszystkich instrumentów zresztą.
W rzeczywistości, to pasmo częstotliwości, w którym ponownie znajdziesz część ciała gitary elektrycznej.
Możesz więc nieco je wzmocnić, aby ponownie zyskać moc w średnich tonach i uzyskać nieco bardziej rockowy dźwięk.
Przeciwnie, oznacza to, że jeśli zbyt mocno je stłumisz, twoja gitara stanie się delikatna i piskliwa (“ponieważ pozostaną tylko wysokie tony”).
Jednakże, uważaj na dwie rzeczy:
- nagromadzenie częstotliwości z innymi instrumentami: często w miksach realizowanych w domowym studiu zauważam nadmiar energii w tym zakresie częstotliwości zbyt wielu instrumentów nakładających się na siebie.
- chaotyczny charakter: te częstotliwości zlokalizowane między 350 a 600 Hz mają tendencję do nadawania chaotycznego, “błotnistego” (błotniste) charakteru, jak mówią nasi anglojęzyczni przyjaciele, co szkodzi ogólnej klarowności miksu.
1 – 8 kHz: Ostry dźwięk
Nieco łatwiejszy do zarządzania, zakres od 1 do 8 kHz pozwala kontrolować ostry dźwięk, agresywność, wyrazistość twojej gitary elektrycznej.
(Przy okazji, nie zapominaj, te częstotliwości to tylko wskazówki: wszystko zależy od twojego nagrania podstawowego).
Wzmacniając ten zakres częstotliwości, będziesz mógł sprawić, że twoja gitara będzie brzmieć twardziej i lepiej wybrzmiewać w miksie.
Mały boost o kilka dB z użyciem filtru w kształcie dzwonu często wystarczy, aby dźwięk był znacznie bardziej frontalny, “w twojej twarzy”.
Skupiając się szczególnie na obszarze między 1 a 4 kHz, możesz również uwydatnić dźwięk piórka.
Uważaj jednak, aby nie wprowadzić konfliktów z wokalem: ten sam zakres częstotliwości jest bowiem kluczowy dla klarowności śpiewu i zrozumiałości tekstu. Bądź więc ostrożny/a.
Uwaga: szczególnie gdy pracujesz z naprawdę przesterowanymi gitarami, mogą pojawić się rezonanse, które zaszkodzą harmonii nagrania.
Często tego typu rezonanse występują w zakresie częstotliwości od 1 do 8 kHz.
Nie wahaj się ich więc osłabić (niekoniecznie w sposób ekstremalny) za pomocą filtru w kształcie dzwonu o wysokim współczynniku Q.
5 – 12 kHz: Szum
Powyżej 5 kHz zazwyczaj zaczynamy docierać do dźwięków nieco mniej interesujących i mniej muzykalnych.
Typowo, między 5 a 12 kHz, często znajdziemy lekki szum elektryczny generowany przez twój wzmacniacz oraz ewentualne pedały przesteru lub zniekształcenia, które używasz.
Może to być więc zakres częstotliwości, który będziesz chciał osłabić za pomocą małej krzywej equalizacji.
Jednak nie radzę ci ich ciąć w sposób zbyt agresywny: mimo wszystko, te częstotliwości przyczyniają się do faktury i agresywności twojej gitary elektrycznej. Jeśli je całkowicie wytniesz, twoja gitara będzie brzmieć zbyt stłumienie.
>10 kHz: Niepotrzebne powietrze?
Częstotliwości powyżej 10 000 Hz w twoich nagraniach gitary elektrycznej mogą zawierać trochę obecności lub klarowności.
Jeśli masz wrażenie, że twojemu nagraniu brakuje tego, możesz spróbować podnieść nieco te wysokie tony, na przykład za pomocą filtru high-shelf.
Jednakże, szczególnie w przypadku bardzo przesterowanych gitar, często osłabia się lub wycina te częstotliwości za pomocą filtru dolnoprzepustowego, co zazwyczaj skutkuje tym, że gitara jest nieco odsunięta w miksie.
Kilka wskazówek dotyczących equalizacji gitary elektrycznej
Oczywiście, ważne jest, aby mieć na uwadze wspomniane wcześniej zakresy częstotliwości.
Jednak istnieje również szereg bardziej ogólnych elementów/wskazówek, które chciałbym ci przekazać, aby pójść nieco dalej.
Equalizuj podczas nagrywania
To prawda dla wszystkich instrumentów, ale uważam, że jest to jeszcze bardziej prawdziwe w przypadku gitar elektrycznych.
Wiele czynników wpływa na teksturę i odpowiedź częstotliwościową tych instrumentów.
Dlatego ważne jest, aby już podczas nagrywania działać w dobrych warunkach.
To znaczy, dokonać wszystkich niezbędnych regulacji, aby uniknąć skomplikowanej equalizacji.
Rozpocznij od wymiany strun przed nagraniem. Nie zawsze to zauważamy, ale różnica między zużytymi strunami a nowymi jest naprawdę zauważalna: nowe są znacznie jaśniejsze i zapewniają znacznie bardziej wyraźny dźwięk (który w rezultacie lepiej wybrzmi w miksie).
Oczywiście, wybór gitary lub zamontowanych na niej przetworników również wpłynie na Twój dźwięk: grając ten sam utwór w tych samych warunkach, nie uzyskasz tego samego brzmienia z Fendera z przetwornikami ‘60s Strat® (jednocewkowe) i Ibaneza RG z Seymour Duncan Black Winter (humbuckery).
W podobny sposób, ustawienia wzmacniacza i pozycjonowanie mikrofonu będą miały silny wpływ na jakość i charakter Twojego nagrania, co koniecznie wpłynie na ilość korekcji, którą będziesz musiał wykonać podczas miksowania.
Krótko mówiąc, postaraj się od samego początku uzyskać dźwięk jak najbardziej zbliżony do tego, co chcesz usłyszeć w ostatecznym utworze.
► Nie wahaj się zapoznać z kilkoma wskazówkami w moim przewodniku po nagrywaniu gitary elektrycznej na ten temat.
Korekcja grupowa
Czasami mamy tendencję, zwłaszcza na początku, do chęci korekcji wszystkich ścieżek gitary indywidualnie.
Nie jest to w sobie błąd ani zła metoda, ale komplikuje proces miksowania i zwiększa ryzyko błędów / nieodpowiednich wyborów korekcji.
Domyślnie, zdecydowanie polecam wysłać swoje ścieżki gitary do busa (grupy ścieżek) i korekcję przeprowadzić bezpośrednio na tym busie, na przykład używając wtyczki typu “kanał konsoli”, jak na poniższym zdjęciu.
Tłumienie przed wzmocnieniem
Czasami mamy odruch, aby w pierwszej kolejności wzmocnić niektóre częstotliwości, które brzmią dobrze, zamiast tłumić te, które są mniej harmonijne.
Nie jest to jednak zalecana praktyka: wręcz przeciwnie, lepiej najpierw rozwiązać problemy (rezonanse, dźwięki trochę twarde…) za pomocą korekcji subtraktywnej.
Teoretycznie, gdy już to zrobisz, pozostaną Ci tylko przyjemne części dźwięku — które możesz następnie lekko wzmocnić, jeśli chcesz, za pomocą korekcji addytywnej.
Podsumowując
Oto, masz teraz maksymalną ilość informacji, aby skorygować swoje ścieżki gitary elektrycznej, niezależnie od stylu muzycznego.
► Aby kontynuować czytanie na pokrewny temat, polecam zapoznać się z tym szczegółowym przewodnikiem po korekcji gitar akustycznych.