Equalizacja gitary akustycznej jest bardziej skomplikowana, niż się wydaje, szczególnie dla początkujących w domowym studiu.
W rzeczywistości, podczas gdy nagrywanie może wydawać się dość proste — to kiedy próbujemy włączyć ścieżkę gitary akustycznej do naszego miksu, często dostrzegamy wiele problemów, które są dość trudne do skorygowania za pomocą EQ: nieprzyjemne rezonanse w basach, dźwięki ręki na strunach…
Dlatego w tym artykule postaram się dać wam jak najwięcej wskazówek i trików, aby pomóc wam w opanowaniu waszych equalizerów na tym konkretnym instrumencie.
Miłej lektury! 🙂
Słowo wstępu na temat equalizacji gitary akustycznej
Kiedy kliknęliście, aby przeczytać ten artykuł, być może szukaliście standardowych ustawień equalizacji do zastosowania w swoich nagraniach gitary akustycznej.
Może myśleliście, że znajdziecie porady w stylu “przytnij wysokie tony do 8000 Hz za pomocą filtra dolnoprzepustowego” lub “wzmocnij średnie tony o 4 dB przy 320 Hz”.
To, co regularnie można znaleźć w sieci — i rzeczywiście, ma sens, gdy jesteśmy amatorami w domowym studiu, szukać “właściwego sposobu na to”, aby używać takiego czy innego efektu.
Jednak w przypadku equalizerów, nie pomogłbym wam zbytnio, gdybym właśnie dawał tego rodzaju porady.
Po prostu dlatego, że wszystko zależy od nagrania bazowego! 🙂
Wyobraźmy sobie, że macie bardzo ciemną gitarę jumbo, którą nagraliście mikrofonem podkreślającym basy.
W takim przypadku prawdopodobnie będziecie mieli za dużo basów i będziecie musieli je stłumić.
Teraz wyobraźmy sobie, że nagrywacie z bardzo jasną gitarą parlor i mikrofonem, którego odpowiedź częstotliwości w basach jest stłumiona: w takim przypadku wasz dźwięk może brakować gęstości, i prawdopodobnie będziecie musieli podnieść basy za pomocą filtra dzwonowego lub low shelf.
W ten sam sposób, equalizacja, którą zrobicie na swojej gitarze akustycznej, zawsze będzie zależała od stylu muzycznego: jeśli nagrywacie utwór gitara/wokale, gitara będzie bardziej wyeksponowana niż jeśli służy tylko jako akompaniament w bardziej złożonym utworze.
Krótko mówiąc, zrozumieliście to z tych przykładów: nie ma magicznego ustawienia EQ dla gitary akustycznej.
Jednak, aby dobrze zequalizować ten instrument, ważne jest, aby nauczyć się słyszeć, co się dzieje w niektórych pasmach częstotliwości — aby móc skorygować problemy, gdy je usłyszycie.
I to właśnie zobaczymy w tym artykule…
Pasma częstotliwości, które należy znać, aby zequalizować gitarę akustyczną
Oto pasma częstotliwości, o których będziemy szczególnie mówić. Możecie pobrać schemat w formacie PDF do wydruku klikając tutaj (nie wahajcie się go udostępnić wokół siebie 😉 ).
< 50 – 80 Hz : Hałas Tła
Często w nagraniach gitary akustycznej, najniższe częstotliwości zawierają to, co nazywam dla uproszczenia “hałasem tła”.
To znaczy energię związaną z dźwiękami, które po prostu nie są tymi, które chcemy nagrać na początku.
Mogą to być na przykład:
- hałas elektryczny związany z zasilaniem przedwzmacniacza;
- szumy urządzeń w pomieszczeniu (klimatyzacja, komputer…);
- hałas z ulicy obok;
- wibracje niskie związane z instrumentem, ale które nie chcemy uchwycić;
- itd.
To zazwyczaj dobrą praktyką jest osłabienie lub odcięcie odpowiadających częstotliwości, aby uniknąć zajmowania zbyt dużej przestrzeni w miksie przez tę energię dźwiękową (a nawet aby nie zaszkodzić definicji twojej linii basowej lub bębna basowego).
Zazwyczaj realizuje się to za pomocą filtra górnoprzepustowego ustawionego między 50 a 80 Hz, na przykład z nachyleniem 18 dB na oktawę (ale oczywiście możesz eksperymentować).
Uważaj jednak, aby nie iść zbyt wysoko, ponieważ podstawowa częstotliwość najgrubszej struny na gitarze (E2) wynosi 82,41 Hz.
70 – 100 Hz : Gęstość
Teraz, gdy odłożyliśmy na bok szum tła, możemy skupić się na częstotliwościach ważniejszych dla gitary.
W zakresie 70 do 100 Hz zazwyczaj znajdziemy energię, która przyczynia się do gęstości nagrania.
To znaczy, że twoja ścieżka gitary ma mieć „punch”, być wystarczająco uderzająca i mocna.
Jeśli te częstotliwości są niedostatecznie reprezentowane, twoja gitara zabrzmi dość słabo, dość kruchy — w takim przypadku nie wahaj się użyć swojego EQ i podbić o kilka dB.
Jeśli natomiast ten zakres częstotliwości ma zbyt dużo energii, usłyszysz wyraźne rezonanse, a twoja ścieżka przyczyni się do tego, że niskie częstotliwości w twoim miksie będą nieczytelne.
Uwaga: Zauważ, że jeśli twoja gitara akustyczna służy tylko jako akompaniament i nie ma kluczowej roli w utworze, być może nie będziesz musiał zbytnio eksponować tego zakresu częstotliwości, ponieważ to raczej bas i bęben basowy będą wyróżnione na tym poziomie.
100 – 350 Hz : Strefa Komplikacji
Tak, podobnie jak w przypadku equalizacji wokalu, odpowiednie ustawienie EQ na ścieżce gitary akustycznej nie jest zawsze proste.
Ten zakres częstotliwości od 100 do 350 Hz jest często trudny do zrównoważenia, ponieważ dzieje się tam wiele rzeczy. Dlatego ważne jest, aby udało się go dostosować, nie szkodząc równowadze nagrania.
Po pierwsze, zauważ, że jakość nagrania jest kluczowa, aby zminimalizować ustawienia EQ, które muszą być zastosowane na tym poziomie.
W rzeczywistości jesteśmy dokładnie na poziomie podstawowych częstotliwości gitary akustycznej (która wynosi od 82,41 Hz do 329,63 Hz w standardowym stroju) — i znajdujemy tam również różne rezonanse instrumentu emitowane na poziomie rozetki.
Dlatego ważne jest, aby dobrze ustawić mikrofon podczas nagrywania, aby uzyskać jak najczystszy dźwięk.
Jednak często będziesz musiał osłabić przynajmniej niektóre częstotliwości między 100 a 250 Hz, aby kontrolować rezonanse i sprawić, że ścieżka gitary akustycznej będzie mniej „boomy”, jak mówią anglojęzyczni, czyli mniej zamulona w niskich i średnich częstotliwościach.
Na wyższej części zakresu częstotliwości, powiedzmy między 200 a 350 Hz, znajdziesz bardziej ciało instrumentu.
Jeśli twój dźwięk wydaje się zbyt cienki, zbyt kruchy, warto wzmocnić te częstotliwości. Uważaj jednak, zauważysz, że dźwięk szybko staje się „błotnisty” i chaotyczny. Nie wahaj się słuchać reszty miksu w tym samym czasie, co twoja ścieżka gitary akustycznej, gdy ingerujesz w te szczególne częstotliwości.
400 – 800 Hz : Częstotliwości „Kartonu”
Jak w przypadku wielu instrumentów, ten zakres częstotliwości generuje dźwięk „kartonowego pudełka” gdy jest zbyt wyeksponowany, co sprawia, że średnie częstotliwości są szczególnie chaotyczne.
Zauważ, że te problemy mogą rozprzestrzeniać się aż do około 2 kHz, przybierając wtedy bardziej nosowy, metaliczny charakter (wybór strun jest więc koniecznie ważny!).
Jednak ogólnie rzecz biorąc, chyba że zauważysz poważny problem tego typu, nie ma naprawdę potrzeby equalizowania tego zakresu częstotliwości, jeśli nagranie zostało dobrze wykonane.
Wskazówka: aby dobrze zidentyfikować rodzaj dźwięku, o którym mówię, weź ścieżkę gitary akustycznej i EQ i podnieś o +12 dB w okolicach 500 Hz. Poświęć czas na dokładne wysłuchanie produkowanego dźwięku.
2 – 6 kHz : Klarowność
Zakres częstotliwości od 2000 do 6000 Hz jest zazwyczaj najłatwiejszy do kontrolowania.
To tutaj znajdziesz głównie aspekt „pstrykającego” i „ostrego” brzmienia strun.
Trochę jak w przypadku głosu, jeśli chcesz, aby gitara była na czołowej pozycji w miksie i wzmocnić jej wpływ, dodanie 2 lub 3 dB na tych częstotliwościach powinno Cię poprowadzić w dobrym kierunku.
Jeśli jednak Twoja gitara jest zbyt agresywna lub zbyt zimna, nie wahaj się wręcz je nieco stłumić za pomocą filtra w kształcie dzwonu.
Przy okazji, zazwyczaj to głos jest tym, co priorytetowo traktuje się na tych częstotliwościach: jeśli tak jest w Twoim miksie, unikaj również podbijania gitary akustycznej na tych częstotliwościach.
> 8 kHz : Powietrze
Na koniec istnieje sympatyczna i dość łatwa do wdrożenia technika, aby dodać blasku i przestrzeni do swoich nagrań gitary akustycznej — często mówi się o “dodawaniu powietrza”.
Wystarczy wziąć filtr high-shelf (lub dlaczego nie filtr w kształcie dzwonu, ale osobiście mniej go lubię) i delikatnie podnieść wysokie tony powyżej 8 kHz (to Ty musisz zidentyfikować idealną częstotliwość odcięcia dla Twojego miksu).
Natychmiast dźwięk staje się bardziej otwarty.
Uważaj jednak: efekt jest często bardzo pożądany, ale ryzyko przesady jest realne. Kilka decybeli zazwyczaj wystarcza.
Kilka ogólnych wskazówek dotyczących equalizacji gitary akustycznej
Oczywiście, ważne, a wręcz niezbędne, jest dobre zrozumienie głównych pasm częstotliwości związanych z gitarą akustyczną, aby móc dobrze zequalizować swoje ścieżki.
Jednak w uzupełnieniu, oto kilka bardziej ogólnych wskazówek, które również pomogą Ci manipulować swoimi EQ z tym instrumentem.
Equalizuj już podczas nagrywania
Uwaga, nie bierz tego tytułu rozdziału zbyt dosłownie.
Nie radzę Ci equalizować swoich nagrań podczas rejestracji.
To, co chcę podkreślić, to sposób, w jaki nagrywasz swoją gitarę akustyczną, wpływa na ilość i złożoność equalizacji, którą będziesz musiał wykonać później.
W pierwszych akapitach artykułu podawałem przykład rodzaju gitary: jeśli chcesz uzyskać jasny dźwięk, unikaj używania ciemnej gitary.
I odwrotnie.
Nie zapomnij również wymienić strun przed każdą poważną sesją nagraniową: im starsze struny, tym dźwięk jest bardziej stłumiony. Załóż więc nowe struny i ciesz się jaśniejszym i lepszym dźwiękiem, który będzie wymagał mniej equalizacji, aby był przyjemny.
Oczywiście, wybór mikrofonu lub mikrofonów oraz technika nagrywania mają duży wpływ na rozkład częstotliwości energii dźwiękowej: przeczytaj mój artykuł o nagrywaniu gitary akustycznej i przetestuj różne metody nagrywania, aby znaleźć tę, która najlepiej odpowiada dźwiękowi, którego Ty szukasz.
Im lepsze nagranie, tym mniej będziesz musiał używać equalizera podczas miksowania.
Czasami nie będziesz nawet potrzebować EQ!
Equalizuj grupowo
Jeśli masz kilka podobnych ścieżek gitary akustycznej (na przykład, aby rozłożyć je na lewo i prawo w panoramie), nie wahaj się zgrupować ich w busie (grupie ścieżek), aby je przetwarzać w podobny sposób.
Rzeczywiście, czasami mamy odruch myślenia, że aby lepiej to zrobić, lepiej być bardziej skrupulatnym i equalizować każdą ścieżkę niezależnie.
W rzeczywistości często prowadzi to do straty czasu, ale także do błędów, które mogą sprawić, że Twój miks będzie bardziej chwiejny.
Uprość więc podejście i zgrupuj swoje ścieżki gitary akustycznej przed dodaniem wtyczek.
Kontroluj rezonanse
Powiedzieliśmy nieco wcześniej, że niektóre rezonanse związane z instrumentem mogą pojawiać się w niskich średnich.
Jednak cały zakres częstotliwości jest potencjalnie podatny na rezonanse: mogą one pochodzić z wybranego mikrofonu, sieci elektrycznej lub akustyki pomieszczenia.
Dlatego ważne jest, jeśli słyszysz tego rodzaju problemy w swoich nagraniach, a zwłaszcza jeśli wychodzą w miksie, aby je stłumić za pomocą filtra w kształcie dzwonu o wysokim współczynniku Q.
Czasami wystarczy kilka dB redukcji, ale w niektórych przypadkach będziesz musiał być bardziej zdecydowany i uzyskać coś takiego:
Tłumienie przed wzmocnieniem
Na koniec, ostatnia rada, która dotyczy zarówno equalizacji gitary akustycznej, jak i każdego innego instrumentu: przed wzmocnieniem pasm częstotliwości, zacznij od stłumienia tych, które sprawiają problemy.
W rzeczy samej, jeśli złagodzisz najbardziej problematyczne aspekty dźwięku, w teorii zostanie ci “tylko to, co brzmi dobrze”.
W ten sposób nie będziesz już potrzebować (lub przynajmniej znacznie mniej) wzmacniać reszty spektrum częstotliwości.
Podsumowanie
Oto, teraz jesteś specjalistą w zakresie equalizacji gitar akustycznych! 😉
Przynajmniej masz wszystkie informacje, aby ćwiczyć rozpoznawanie wpływu equalizacji na daną pasmo częstotliwości w kontekście gitary akustycznej.
Nie wahaj się więc zastosować wszystkich wskazówek z tego artykułu następnym razem, gdy będziesz equalizować ścieżkę tego instrumentu!
► Kontynuuj czytanie z moim szczegółowym przewodnikiem po nagrywaniu gitary akustycznej.