Ας ξεκινήσουμε αμέσως με μια καλή είδηση: το μίξαρισμα των metal ή hard-rock κιθαρών είναι πολύ πιο απλό απ’ ότι φαίνεται.
Πράγματι, αν και το metal από μόνο του είναι ένα αρκετά περίπλοκο είδος για να μιξαριστεί, καθώς ο ήχος πρέπει να είναι ισχυρός, ακριβής, με τα όργανα να καταλαμβάνουν καλά τη θέση τους στο φάσμα συχνοτήτων, αλλά κυρίως να εξελίσσονται σε υψηλές BPM — οι κιθάρες από μόνες τους συνήθως υπόκεινται σε αρκετά λίγες επεξεργασίες.
Φυσικά, αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να έχετε κάνει την καλύτερη λήψη δυνατή, ή τουλάχιστον μια λήψη που να πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο τον επιθυμητό ήχο.
Μέσα από αυτό το άρθρο, σας προτείνω λοιπόν μια επισκόπηση των κλασικών σταδίων του μίξαρισματος της metal / hard-rock κιθάρας ή πιο απλά “της κιθάρας με παραμόρφωση”.
Ακολουθούν τα θέματα που θα εξετάσουμε:
- Το μίξαρισμα ξεκινά από τη λήψη
- Εξισορρόπηση των metal κιθαρών
- Συμπίεση των metal κιθαρών
- Θα θέλατε λίγο παραμόρφωση;
Το μίξαρισμα ξεκινά από τη λήψη
Στο metal, ο ήχος και η υφή των κιθαρών είναι ιδιαίτερα σημαντικά.
Σε κάθε περίπτωση, είναι τουλάχιστον σημαντικά για τους κιθαρίστες, οι οποίοι συχνά αναζητούν τον τέλειο ήχο, ανάλογα με τον ενισχυτή ή το εφέ που χρησιμοποιούν, καθώς και τους τύπους των humbuckers.
Επίσης, κατά την ηχογράφηση, η προσέγγιση “θα διορθώσω τον ήχο κατά το μίξαρισμα” είναι πάντα μια πολύ κακή ιδέα.
Πράγματι, στο metal (ή το hard-rock) ακόμα περισσότερο από ότι σε άλλα είδη, είναι απαραίτητο να αποκτήσετε τον πιο τέλειο ήχο κιθάρας από την λήψη.
Και πέρα από τις ρυθμίσεις των ενισχυτών ή των πεταλιών, στις οποίες δεν μπορώ πραγματικά να σας βοηθήσω καθώς θα είναι συγκεκριμένες για τον εξοπλισμό σας και τον ήχο που θέλετε να αποκτήσετε, υπάρχουν αρκετά σημεία που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας.
Η τοποθέτηση των μικροφώνων μπροστά από το ηχείο
Όταν ηχογραφείτε μια ηλεκτρική κιθάρα, η θέση του μικροφώνου μπροστά από τον ενισχυτή είναι εξαιρετικά σημαντική:
- όσο πιο κοντά είναι το μικρόφωνο στο κέντρο του ηχείου, τόσο πιο φωτεινός θα είναι ο ήχος;
- όσο πιο μακριά είναι προς την άκρη του ηχείου, τόσο πιο σκοτεινός θα είναι ο ήχος;
- όσο πιο μακριά είναι από το ηχείο, τόσο περισσότερο θα καταγράψετε την ατμόσφαιρα του δωματίου;
- κ.λπ.
Είναι επομένως απαραίτητο να αφιερώσετε χρόνο για να τοποθετήσετε σωστά το μικρόφωνό σας και να κάνετε δοκιμές ηχογράφησης για να βεβαιωθείτε ότι έχετε τον ήχο που χρειάζεστε.
Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση είναι να χρησιμοποιήσετε δύο μικρόφωνα για να καταγράψετε διαφορετικές πτυχές του ήχου και in fine να τα αναμίξετε κατά το μίξαρισμα.
Μειώστε την ενίσχυση
Όταν σκεφτόμαστε “Metal”, συχνά σκεφτόμαστε ενισχυτές που είναι υπερκορεσμένοι, με το κουμπί ενίσχυσης να είναι στο 11.
Όταν παίζουμε στο σπίτι, μπορούμε να το επιτρέψουμε.
Όταν παίζουμε στη σκηνή, ίσως να μην είναι τόσο σοβαρό.
Αλλά για την ηχογράφηση των λήψεων των παραμορφωμένων κιθαρών σας, μια καλή πρακτική είναι να μειώσετε την ενίσχυση.
Γιατί λοιπόν;
Λοιπόν, όταν έχετε την ενίσχυση στο μέγιστο, ο ήχος σας κερδίζει σε φαινομενική ισχύ αλλά χάνει σε ευκρίνεια. Οι palm mutes σας είναι λιγότερο καθαρές, τα riffs σας είναι λιγότερο ακριβή…
Μειώνοντας την ενίσχυση, μπορείτε αντίθετα να ανακτήσετε λεπτομέρειες και να κερδίσετε σε ακρίβεια.
Αλλά μην ανησυχείτε: δεν θα χάσετε σε ισχύ καθώς σε κάθε περίπτωση θα διπλασιάσετε (ή περισσότερα) τις λήψεις σας.
Διπλασιάστε τις λήψεις σας
Πράγματι, είναι η πολλαπλότητα των λήψεων που θα σας επιτρέψει να αποκτήσετε “τον μεγάλο ήχο” αντί για την ποσότητα της παραμόρφωσης που εφαρμόζεται.
Στο metal, είναι αποθαρρυντικό να κάνετε μόνο μία λήψη κιθάρας: καλύτερα να κάνετε δύο λήψεις και να τις τοποθετήσετε εντελώς αριστερά και εντελώς δεξιά σε όρους πανόραμα.
Μιλάμε τότε για “διπλή καταγραφή”.
Μπορείτε επίσης να πάτε πιο μακριά και να κάνετε “τετραπλή καταγραφή”, δηλαδή να κάνετε τέσσερις λήψεις ήχου που θα διανείμετε ισορροπημένα σε όρους πανόραμα.
Μην ξεχνάτε φυσικά να ηχογραφείτε “με κλικ”, με το μετρονόμο του DAW σας, για να διασφαλίσετε ότι οι λήψεις είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβείς.
Η Tube Screamer στη διάσωση
Τέλος, η μικρή τεχνική που χρησιμοποιείται σχεδόν συστηματικά στο μέταλ: μην ξεχνάτε, όσο είναι δυνατόν (και όσο το αποτέλεσμα σας ικανοποιεί στην ηχητική σας αναζήτηση) να προσθέσετε μια Tube Screamer (προσωπικά χρησιμοποιώ συχνά μια Maxon OD-808) πριν από τον προενισχυτή της κιθάρας σας.
Πράγματι, η αύξηση που παράγεται από αυτή την πετάλι επιτρέπει να εισέλθετε πιο επιθετικά στον προενισχυτή, γεγονός που έχει γενικά ως αποτέλεσμα να καθιστά τον ήχο πιο ακριβή και κυρίως πιο κοφτερό.
Στο ακραίο μέταλ, ειδικότερα, είναι πραγματικά πολύ αποτελεσματικό και θα διευκολύνει σημαντικά τη μίξη σας!
Εξομάλυνση των κιθαρών μέταλ
Από τη στιγμή που οι ηχογραφήσεις σας είναι καλής ποιότητας, ένας απλός εξομοιωτής μπορεί μερικές φορές να είναι η μόνη επεξεργασία που θα εφαρμόσετε στις κιθάρες σας με παραμόρφωση.
Ακολουθούν μερικές προτάσεις σχετικά με το τι μπορείτε να κάνετε με το EQ σας.
Ένα φίλτρο υψηλής διέλευσης
Η εφαρμογή ενός φίλτρου υψηλής διέλευσης στις κιθάρες μέταλ / hard-rock είναι σχεδόν απαραίτητη.
Πράγματι, ο ενισχυτής σας παράγει πάντα μια ορισμένη ποσότητα ασαφών χαμηλών συχνοτήτων, μια μορφή δυσάρεστου βουητού που θα συγκρούεται κυρίως με τον ήχο της μεγάλης ντραμς και του μπάσου.
Είναι λοιπόν σκόπιμο να φιλτράρετε αυτή την προβληματική ενέργεια, χρησιμοποιώντας ένα φίλτρο υψηλής διέλευσης ή high-pass filter.
Ένα καλό σημείο εκκίνησης είναι να ξεκινήσετε από 80 Hz / 90 Hz, καθώς ό,τι είναι κάτω από αυτό σπάνια είναι πολύ ενδιαφέρον — αλλά μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί να κόψετε μέχρι και 200 Hz (σκέφτομαι ιδιαίτερα τα σόλο κιθάρας που μπορεί να είναι πολύ κομμένα στα μπάσα)!
Λάβετε υπόψη τη συχνότητα που σχετίζεται με την πιο χαμηλή χορδή σας, ειδικά αν χρησιμοποιείτε χαμηλές ρυθμίσεις ή αν έχετε κιθάρες με 7 ή 8 χορδές.
Ένα φίλτρο χαμηλής διέλευσης
Λίγο στην ίδια ιδέα του “καθαρισμού”, ένα φίλτρο χαμηλής διέλευσης για να κόψει τις υψηλές συχνότητες μπορεί συχνά να αποδειχθεί χρήσιμο — ειδικά αν το μικρόφωνό σας έχει καταγράψει αυτή τη μορφή ηλεκτρικού τσιρίσματος που συχνά ακούγεται στους ενισχυτές γύρω από τα 10-15 kHz.
Κόβοντας αυτή τη δυσάρεστη θόρυβο με το EQ σας, θα παρατηρήσετε ότι ο ήχος της κιθάρας σας είναι πιο ακριβής και πιο μουσικός.
Σημειώστε ωστόσο ότι μερικές φορές είναι απαραίτητο να ενισχύσετε ταυτόχρονα τις υψηλές συχνότητες ακριβώς από κάτω, για να προσθέσετε καθαρότητα στην κιθάρα σας.
Αυτή είναι λίγο η ιδέα που βλέπουμε στην επόμενη εικόνα: κόβουμε το ανώτερο μέρος των υψηλών συχνοτήτων γύρω από τα 12 kHz αλλά ανεβάζουμε στα 9 kHz για να κερδίσουμε σε καθαρότητα.
Σκαλίστε τον ήχο σας με ένα EQ
Γενικά, στο μέταλ ή το hard-rock, οι απλοί φιλτραριστές υψηλής και χαμηλής διέλευσης που έχουμε τοποθετήσει ακριβώς πριν είναι αρκετοί για να κάνουν τον ήχο των κιθαρών πιο ενδιαφέρον και πιο χρήσιμο.
Ωστόσο, μερικές φορές είναι σκόπιμο να πάτε λίγο πιο μακριά σκαλίζοντας τον ήχο με ένα EQ και φίλτρα bell ή high-shelf.
Σε αυτό το σημείο, είναι αδύνατο να δώσουμε μια ακριβή συμβουλή σχετικά με τις συχνότητες, καθώς αυτό θα εξαρτηθεί πάντα από το σήμα προέλευσης που έχετε καταγράψει:
- ίσως θελήσετε να σκάψετε λίγο τα μεσαία για να έχετε έναν ήχο λίγο πιο “σκαμμένο” όπως λένε οι φίλοι μας οι αγγλόφωνοι; ή για να αναδείξετε την φωνητική γραμμή;
- ίσως επιλέξετε να μειώσετε λίγο τις συχνότητες γύρω από τα 4 kHz επειδή είναι λίγο πολύ επιθετικές στο αυτί σας;
- ίσως αντίθετα αποφασίσετε να ανεβάσετε τα χαμηλά μεσαία για να δώσετε μια πιο ζεστή πλευρά στον ήχο;
- …
Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες — αλλά για να σας καθοδηγήσω σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε κομμάτια αναφοράς: αν υπάρχει ένα συγκεκριμένο τραγούδι του οποίου προσπαθείτε να πλησιάσετε το στυλ, φορτώστε το στο DAW σας και εξομαλύνετε την κιθάρα σας ανάλογα.
Συμπίεση της κιθάρας μέταλ
Στο μέταλ, χρησιμοποιούμε σπάνια τη συμπίεση στις κιθάρες.
Μια ιδέα για τον λόγο;
Λοιπόν, απλά επειδή λόγω της παραμόρφωσης, συχνά είναι ήδη εξαιρετικά συμπιεσμένες και η προσθήκη ενός συμπιεστή δεν θα προσφέρει πολλά.
Τυπικά, αν η ηχογράφηση σας μοιάζει με αυτήν, δεν θα πρέπει να χρειάζεται πολλή συμπίεση… :
Αυτό που λέγεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε με έναν συμπιεστή, και θα δούμε ποια είναι αυτά.
Διαχειριστείτε τα palm mutes με τη συμπίεση πολυδιάστατης
Τα palm mutes είναι συνηθισμένα σε κομμάτια ηλεκτρικής κιθάρας που προσανατολίζονται στο ροκ / μέταλ.
Το πρόβλημα είναι ότι έχουν την τάση να ξεχωρίζουν υπερβολικά κατά την ηχογράφηση, με τη μορφή μεγάλων εκρήξεων ενέργειας στα μπάσα και στα χαμηλά μεσαία που είναι πραγματικά ενοχλητικές και πρέπει να διορθωθούν.
Για αυτό, η συνήθης τεχνική είναι να χρησιμοποιήσετε έναν πολυδιάστατο συμπιεστή για να ελέγξετε τις υπεύθυνες συχνότητες.
Ωστόσο, θέλω να μοιραστώ μαζί σας την περίφημη τεχνική C4 του Andy Sneap (Cradle Of Filth, Cathedral, Megadeth…) που χρησιμοποιείται σε πολλά άλμπουμ και, πρέπει να παραδεχτούμε, έχει την τάση να είναι αποτελεσματική τις περισσότερες φορές.
Αυτή βασίζεται στον συμπιεστή C4 της Waves (-10% στην τιμή με αυτόν τον σύνδεσμο), που πρέπει να ρυθμιστεί ως εξής :
Όπως μπορείτε να δείτε, αυτές οι ρυθμίσεις είναι πραγματικά βασικές :
- ένας μόνο δίαυλος είναι ενεργοποιημένος, μεταξύ 65 και 281 Hz ;
- η επίθεση (16.03) και η απελευθέρωση (25.00) είναι γρήγορες.
Απλά πρέπει να ρυθμίσετε το threshold ανάλογα με το επίπεδο του σήματος σας.
Και αυτό είναι όλο! 🙂
Σημείωση : Αντικειμενικά, η κατοχή του plugin C4 δεν είναι απαραίτητη. Μπορείτε να αναπαράγετε αυτού του είδους τις ρυθμίσεις σε οποιονδήποτε καλό πολυδιάστατο συμπιεστή.
Αλλά γιατί αυτές οι ρυθμίσεις;
Λοιπόν, η έννοια είναι αρκετά απλή : τα palm mutes στις ηλεκτρικές κιθάρες τύπου hard rock/metal έχουν την τάση να ξεχωρίζουν έντονα στα μπάσα — το έχουμε πει.
Έτσι, για να ελέγξετε αυτές τις κορυφές ενέργειας, η τεχνική C4 του Andy Sneap συνίσταται στη συμπίεση επιλεκτικά των αντίστοιχων συχνοτήτων μόνο όταν εμφανίζονται, για να τις επαναφέρετε στο επίπεδο του υπόλοιπου κομματιού.
Η προσέγγιση είναι απλή και αποτελεσματική, και γενικά αρκεί για να ελέγξει όλα αυτά τα palm mutes.
Συμπιέστε για το χρώμα
Είδαμε παραπάνω ότι οι ηλεκτρικές κιθάρες μέταλ είναι ήδη συμπιεσμένες λόγω της παραμόρφωσης, επομένως γενικά δεν χρειάζεται να τις ξανασυμπιέσετε.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έναν συμπιεστή για να προσθέσετε χρώμα, για να προσθέσετε υφή, για να προσθέσετε μια συγκεκριμένη τονικότητα.
Διότι πράγματι, οι αναλογικοί σας συμπιεστές ή οι προσομοιώσεις σας προσφέρουν ηχητικές ιδιότητες που μπορεί να είναι ενδιαφέρουσες — ακόμα και χωρίς να συμπιέσετε το σήμα.
Είναι λοιπόν πιθανό ότι όταν προσθέτετε την προσομοίωση του LA-2A ή του 1176 στις ηχογραφήσεις σας, αυτή “βελτιώνει” τον ήχο που ακούγατε απλά με την παρουσία της.
Αν συμβαίνει αυτό, μη διστάσετε να εκμεταλλευτείτε αυτό το εφέ στις μίξεις σας… 😉
Θα θέλατε λίγο περισσότερη παραμόρφωση;
Τι, περισσότερη παραμόρφωση στις ηλεκτρικές κιθάρες μέταλ;
Λοιπόν ναι.
Σε πολλές περιπτώσεις, λίγο στην ίδια ιδέα με την προηγούμενη παράγραφο όπου σας πρότεινα να χρησιμοποιήσετε έναν συμπιεστή για το χρώμα αντί για τη συμπίεση του, η προσθήκη παραμόρφωσης κατά τη μίξη θα βελτιώσει τις ηχογραφήσεις κιθάρας σας.
Προσοχή, δεν μιλάμε καθόλου για παραμόρφωση!
Αλλά μάλλον για μια ελαφριά παραμόρφωση που θα διεγείρει τις αρμονικές του σήματος και θα το κάνει πιο ζωντανό.
Πιο μουσικό.
Η κιθάρα θα πάρει καλύτερα τη θέση της στη μίξη και θα είναι πιο ενδιαφέρουσα.
Τυπικά, για αυτό το είδος επεξεργασίας, μπορείτε για παράδειγμα να χρησιμοποιήσετε προσομοιώσεις παραμόρφωσης με μαγνητική ταινία ή προσομοιώσεις αναλογικών κονσολών.
Ακολουθούν μερικές ιδέες για plugins :
- Flywheel της Fuse Audio Labs
- Tape της Softube
- Brainworx bx_console N της Plugin Alliance
- J37 Tape της Waves
- Decapitator της Soundtoys
- Tapedesk της Overloud
Συμπέρασμα
Όπως μπορείτε να δείτε, το μίξαρισμα μεταλλικών κιθαρών είναι πολύ πιο απλό απ’ ότι φαίνεται.
Δεν χρειάζεστε πολλούς εφέ.
τουλάχιστον, από τη στιγμή που έχετε μια καλή ηχογράφηση (ή μια καλά ρυθμισμένη προσομοίωση ενισχυτή) και διπλές ηχογραφημένες κιθάρες.
Αλλιώς, η άσκηση είναι πολύ πιο περίπλοκη.
► Συνεχίστε να διαβάζετε με τον οδηγό μου για το μίξαρισμα καθαρών & γουργουριστών φωνών για το μέταλ.