3 Συμβουλές για τη Συμπίεση κατά το Mastering

Σας είπαν ότι πρέπει να βάλετε έναν συμπιεστή στην πίστα σας κατά το mastering, αλλά δεν ξέρετε πώς να τον ρυθμίσετε;

Όλα είναι καλά, φτάσατε στο σωστό μέρος! 🙂

Πράγματι, αν και είναι αλήθεια ότι η συμπίεση του μιξ είναι ένα από τα συνηθισμένα βήματα του mastering, οι κακές ρυθμίσεις μπορεί πραγματικά να βλάψουν το κομμάτι με έναν απροσδόκητο τρόπο.

Ένας συμπιεστής αφιερωμένος στο mastering
Zoom σε ένα μέρος του συμπιεστή Shadow Hills Mastering Compressor της Plugin Alliance, αποτελεσματικός αλλά όχι ο πιο εύκολος στη ρύθμιση…

Έτσι, ρυθμίζοντας λανθασμένα τα plugins σας, μπορείτε για παράδειγμα:

  • να προσθέσετε παραμόρφωση στο ηχητικό σήμα;
  • να δημιουργήσετε ένα εφέ pumping που, ανάλογα με το μουσικό είδος, μπορεί να είναι ιδιαίτερα ακατάλληλο;
  • να καταστρέψετε εντελώς τη δυναμική του κομματιού, κάνοντάς το επίπεδο και θαμπό;
  • να κάνετε το master ακατάστατο υπερ-συμπιέζοντας τις υψηλές συχνότητες;
  • κ.λπ.

Μέσα από αυτό το άρθρο, ακολουθούν μερικές συμβουλές για να αποφύγετε τις κύριες παγίδες της συμπίεσης για το mastering ήχου.

Σημείωση: αν δεν είστε ακόμα άνετοι με τη συμπίεση, γνωρίστε ότι προσφέρω στο Projet Home Studio μια εκπαίδευση που θα σας εξηγήσει όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το θέμα και έτσι θα βελτιώσετε σημαντικά τα μιξ σας.

👉 Αν σας ενδιαφέρει, κάντε κλικ εδώ για να ανακαλύψετε την εκπαίδευση.

Γιατί να συμπιέσετε κατά το mastering;

Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να κάνετε όταν θέλετε να χρησιμοποιήσετε έναν συμπιεστή κατά το mastering είναι:

“Γιατί;”

Γιατί χρειάζεστε συμπίεση;

Αν είναι απλώς επειδή το διαβάσατε σε ένα φόρουμ ή μια ομάδα στο Facebook, πιθανότατα είναι κακή ιδέα: πώς θα ρυθμίσετε το plugin σας;

Είναι αρκετά συνηθισμένο να μην χρειάζεται απλώς ένα master συμπίεση: ίσως το μιξ έχει ήδη συμπιεστεί έντονα και η δυναμική του είναι επομένως περιορισμένη, ή ίσως το μουσικό στυλ δεν το επιτρέπει.

Αυτό που λέγεται, συχνά, η χρήση ενός συμπιεστή κατά το mastering είναι κάτι αναπόφευκτο — αλλά πρέπει να διαχωριστεί εντελώς από τη χρήση του limiter, που δεν έχει καμία σχέση (μιλάω για mastering εδώ, και όχι για μίξη).

Αυτό μας φέρνει λοιπόν στην αρχική ερώτηση: γιατί να συμπιέσετε;

Πιστεύω ότι ένα από τα πράγματα στα οποία πρέπει να επικεντρωθούμε όταν μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τη συμπίεση αποτελεσματικά είναι “Κάνει τη μουσική πιο ευχάριστη;”

Jonathan Wyner (David Bowie, Bruce Springsteen…) σχετικά με τη συμπίεση κατά το mastering

Στο mastering, υπάρχουν πιθανώς πολλές πιθανές απαντήσεις, οι οποίες θα διαφέρουν ανάλογα με το μουσικό στυλ και τη στάση που θέλετε να δώσετε στο μιξ. Έτσι, ίσως θέλετε:

  • να προσθέσετε punch για να ενισχύσετε τη ρυθμική του κομματιού;
  • να μειώσετε τη δυναμική για να έχετε έναν πιο πυκνό ήχο, πιο “in your face”;
  • να προσθέσετε glue sonore ενισχύοντας τη συνοχή των οργάνων;
  • ή να ελέγξετε τις κορυφές του σήματος σε ένα πρώτο επίπεδο για να μπορέσετε να χτυπήσετε λίγο πιο δυνατά στο limiter σας.

Λοιπόν, πολλές διαφορετικές δυνατότητες.

Πριν προσθέσετε έναν συμπιεστή στην πίστα master σας, είναι επομένως απαραίτητο να καθορίσετε έναν στόχο, μια ηχητική κατεύθυνση που ο συμπιεστής σας θα σας βοηθήσει να επιτύχετε.

Με ποιο plugin πρέπει να συμπιέσετε κατά το mastering;

Και πάλι, η ερώτηση είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι μπορεί να φαίνεται.

(Σημειώστε: μιλάω για plugins, αλλά το ίδιο ισχύει αν θέλετε να συμπιέσετε με έναν hardware συμπιεστή.)

Αν είστε αρχάριοι…

Αν είστε αρχάριοι στο mastering, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε πρώτα τα βασικά plugins που περιλαμβάνονται στο DAW σας.

Ορισμένα λογισμικά περιλαμβάνουν επίσης συμπιεστές προσανατολισμένους στο mastering, όπως το Ableton Live με τον Glue Compressor:

Ο Glue Compressor του Ableton Live

Επίσης, βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τις ρυθμίσεις της συμπίεσης. Αν δεν γνωρίζετε καλά τις έννοιες της επίθεσης ή της απελευθέρωσης, δεν έχει νόημα να ρισκάρετε να καταστρέψετε ένα μιξ με τη συμπίεση.

Οι συμπιεστές ακούγονται όλοι διαφορετικά

Τώρα που το είπαμε αυτό, πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η επιλογή του plugin συμπίεσης θα επηρεάσει τον ήχο. Ιδιαίτερα για το mastering, καθώς θα συμπιέσετε το σύνολο του μίξερ και επομένως θα επηρεάσετε το κομμάτι στο σύνολό του.

Ορισμένα plugins θα είναι πολύ διαφανή, ενώ άλλα θα είναι πιο χρωματιστά, πιο δυναμικά…

Ακολουθεί ένα αρκετά χαρακτηριστικό παράδειγμα της χρήσης διαφορετικών συμπιεστών σε ένα κομμάτι του Magma Opus με τίτλο “11 After Hours” (FacebookBandcamp) :

Εντυπωσιακό, ε;

Αν παρ’ όλα αυτά έχετε δυσκολία να ακούσετε τις διαφορές (ίσως επειδή δεν είστε ακόμα 100% άνετοι με τη συμπίεση), προσέξτε π.χ. :

  • τη στάση των χτυπημάτων της ντραμς (τύμπανο, σνέιρ…) ;
  • τον τρόπο που αναπνέει το μίξερ μεταξύ αυτών των κύριων χτυπημάτων της ντραμς ;
  • την επίδραση στη διανομή των συχνοτήτων κάθε συμπιεστή ;
  • ή την επιρροή κάθε τύπου συμπιεστή στην στερεοφωνική εικόνα, που είναι πιο ή λιγότερο ευρεία.

Οι ρυθμίσεις εδώ είναι σκόπιμα ακραίες, αλλά ποια έκδοση προτιμάτε;

Από αναγνώστη σε αναγνώστη, η απάντηση δεν θα είναι απαραίτητα η ίδια… 🙂

Όπως και να έχει, η διαφορά μεταξύ όλων αυτών των συμπιεστών είναι ακουστή, οπότε η επιλογή του σωστού plugin είναι κρίσιμη — αλλά πρέπει πάντα να κάνετε αυτή την επιλογή με βάση τον στόχο σας για τη συμπίεση και το στυλ της μουσικής.

Αν θέλετε να ελέγξετε μόνο τις κορυφές του σήματος, είναι πιθανό να χρησιμοποιείτε έναν αρκετά γρήγορο συμπιεστή τύπου FET ή VCA.

Αντίθετα, αν ο στόχος (και αυτό είναι άλλωστε το πιο συνηθισμένο στο mastering) είναι να εξομαλύνετε λίγο την πίστα προσθέτοντας ήχο κόλλας και φέρνοντας συνοχή στα όργανα, τότε ένας λίγο πιο αργός συμπιεστής τύπου opto ή vari-mu θα είναι πιθανώς πιο κατάλληλος.

Από εκεί και πέρα, είναι δική σας δουλειά να δοκιμάσετε πολλές επιλογές για να δείτε ποιος συμπιεστής σας φαίνεται πιο αποτελεσματικός.

Ορισμένα παραδείγματα plugins

Για να σας καθοδηγήσω λίγο, εδώ είναι μερικές προτάσεις συμπιεστών που χρησιμοποιώ ο ίδιος (ρίξτε επίσης μια ματιά, εν τω μεταξύ, στη συλλογή μου από plugins για το mastering).

Overloud Comp G

Ο συμπιεστής mastering Comp G

Βασισμένος σε έναν διάσημο συμπιεστή buss SSL, ο Comp G της Overloud είναι πραγματικά εύκολος στη ρύθμιση.

Προσοχή όμως να μην τον πιέσετε πολύ, γιατί πέρα από 4 dB μείωσης κέρδους (GR), γίνεται πολύ ακουστός….

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη κριτική μου για αυτό το plugin.

TDR Kotelnikov

Ο συμπιεστής mastering TDR Kotelnikov

Αν χρειάζεστε έναν δωρεάν συμπιεστή mastering, αυτός είναι ο κατάλληλος.

Εκτός από το ότι προσφέρει εξαιρετικό ήχο, ο Kotelnikov ενσωματώνει έναν διπλό αλγόριθμο συμπίεσης που επιτρέπει την στόχευση τόσο των κορυφών (peak) όσο και τον έλεγχο του συνολικού επιπέδου που γίνεται αντιληπτό (RMS).

Αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχει και μια έκδοση “Gentleman’s Edition”, πληρωμένη αλλά που ενσωματώνει ακόμη περισσότερες δυνατότητες.

Για να δοκιμάσετε αυτό το plugin, επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα.

Pulsar Audio Mu

Ο συμπιεστής mastering Mu της Pulsar Audio

Τέλος, τελευταία πρόταση (υπάρχουν πραγματικά πολλές άλλες που θα μπορούσα να κάνω, αλλά προτιμώ να δώσω μερικές ιδέες παρά να σας πνίξω με τόνους plugins), Mu από τη γαλλική μάρκα Pulsar Audio.

Βασισμένος σε έναν hardware συμπιεστή ιδιαίτερα ακριβό (Manley Labs Stereo Variable Mu), αυτό το plugin θα σας βοηθήσει να δώσετε συνοχή και δυναμική στο μίξερ σας, με μια πραγματική αναλογική αίσθηση.

Επισκεφθείτε την κριτική μου για το Mu για περισσότερες πληροφορίες…

Πώς να ρυθμίσετε έναν συμπιεστή για το mastering;

Ανάλογα με τον στόχο που θέλετε να επιτύχετε με τον συμπιεστή σας και ανάλογα με το κομμάτι που κάνετε το mastering, οι ρυθμίσεις που θα εφαρμόσετε δεν θα έχουν καμία σχέση.

Είναι αδύνατο, λοιπόν, να δώσετε μια μοναδική, μαγική ρύθμιση που να ταιριάζει σε όλα τα κομμάτια και σε όλα τα είδη μουσικής.

Σαφώς, θα σας έλεγα ψέματα αν σας έκανα να πιστέψετε ότι αυτό υπήρχε…

Ο συνδυασμός Επίθεση & Απελευθέρωση

Αν ο στόχος σας είναι να ελέγξετε καλύτερα τις κορυφές του σήματος, για παράδειγμα σε προετοιμασία του limiter που θα έρθει μετά στην αλυσίδα mastering σας, τότε σας προτείνω να στοχεύσετε:

  • μια γρήγορη ή ακόμα και πολύ γρήγορη επίθεση;
  • μια γρήγορη απελευθέρωση (για να σταματήσει η συμπίεση αμέσως μετά τις μεταβάσεις);
  • και ένα κατώφλι (threshold) αρκετά υψηλό ώστε να καταγράφει μόνο τις κορυφές και να αποφεύγει να αλλοιώνει υπερβολικά το υπόλοιπο σήμα.

Αντίθετα, για να ισοσταθμίσετε το κομμάτι και να κερδίσετε σε συνοχή, είναι συνηθισμένο να έχετε:

  • μια αργή επίθεση (για να περάσουν οι κορυφές)
  • μια γρήγορη έως μέτρια απελευθέρωση (από 200 έως 600 ms ας πούμε)
  • και ένα κατώφλι λίγο πιο χαμηλό από πριν.

Ο συνδυασμός της επίθεσης και της απελευθέρωσης είναι καθοριστικός για την επιτυχία της διαδικασίας.

Για παράδειγμα, αν η απελευθέρωση σας είναι πραγματικά πολύ γρήγορη, θα έχετε ένα φαινόμενο pumping που θα κάνει τη συμπίεση πολύ πιο ευδιάκριτη, πολύ πιο προφανή.

Αντίθετα, αν η απελευθέρωση είναι πολύ αργή, το μίγμα θα χάσει τη δυναμική του και θα καταστραφεί.

Όχι και τόσο καλό.

Μια καλή προσέγγιση είναι να ρυθμίσετε την απελευθέρωση ώστε ο συμπιεστής να επιστρέφει σχεδόν (αλλά όχι εντελώς) στο μηδέν πριν από κάθε μέτρο.

Δεν χρειάζεται να βγάλετε τη αριθμομηχανή, λέω: απλώς ρυθμίστε την απελευθέρωση του συμπιεστή σας μέχρι τη στιγμή που το μίγμα φαίνεται πιο ευχάριστο — και να, βρήκατε το sweet spot.

Η αναλογία

Η καλή κατανόηση των χρονικών παραμέτρων του συμπιεστή είναι απαραίτητη στο mastering, αλλά η επιλογή μιας καλής αναλογίας είναι εξίσου σημαντική.

Τυπικά, για το mastering, θα χρησιμοποιήσουμε πολύ χαμηλές αναλογίες, μεταξύ 1.2:1 και 2:1.

Ιδιαίτερα αν ο στόχος είναι να προσθέσετε ηχητική κόλλα, σας προτείνω πράγματι να ξεκινήσετε με αυτούς τους τύπους τιμών και ταυτόχρονα να αποφεύγετε η μείωση του κέρδους να είναι πολύ ισχυρή.

Αν ξεπεράσετε τα 2 ή 3 ντεσιμπέλ GR, είναι πιθανό να υπάρχει κάποιο πρόβλημα κάπου…

Αν αυτό σας εκπλήσσει, θυμηθείτε ότι κανονικά τα όργανα και οι διάφοροι buss (ομάδες) του μίγματος έχουν ήδη συμπιεστεί ατομικά.

Έτσι, η συμπίεση κατά το mastering χρησιμεύει κανονικά μόνο για να προσθέσει μια τελευταία στρώση βερνικιού — και δεν έχει επομένως σκοπό να αντικαταστήσει το στάδιο του μιξαρίσματος.

Οι δοκιμές πριν/μετά

Για μένα, ένα καλό mastering πρέπει να παραμένει υποτυπώδες.

Επίσης, μην ξεχνάτε να ελέγχετε τακτικά ότι οι ρυθμίσεις που κάνετε στον συμπιεστή σας δεν βλάπτουν το κομμάτι: κάντε δοκιμές πριν/μετά τη συμπίεση τακτικά, κρατώντας ένα μάτι στο επίπεδο της Μείωσης Κέρδους (GR).

Αυτό θα σας επιτρέψει να αποφύγετε να πάτε πολύ μακριά στη διαδικασία που θα εφαρμόσετε στο master σας.

Συμπερασματικά

Για να συνοψίσω, αυτές είναι οι τρεις ενέργειες που πρέπει να κάνετε όταν θέλετε να χρησιμοποιήσετε συμπίεση κατά το mastering:

  1. Να θέσετε το ερώτημα του στόχου: “Γιατί χρειάζομαι να συμπιέσω αυτό το κομμάτι;”;
  2. Να επιλέξετε το σωστό plugin ανάλογα με το αν χρειάζεστε έναν γρήγορο συμπιεστή ή όχι, διαφανή ή χρωματιστό;
  3. Να ρυθμίσετε τον συμπιεστή προσέχοντας το επίπεδο μείωσης κέρδους και λαμβάνοντας υπόψη τον καθορισμένο στόχο στο βήμα #1.

Και είναι τόσο απλό όσο αυτό.

Ένα μεγάλο μέρος των επιλογών που θα κάνετε σχετίζεται πράγματι με το συναίσθημά σας σχετικά με αυτό που ακούτε: δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας, και μερικές φορές μπορούμε ακόμη και να παραλείψουμε την προσθήκη συμπίεσης κατά το mastering! 🙂

Μετά, υπάρχουν πάντως καταστάσεις όπου η συμπίεση μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων: είναι η περίπτωση π.χ. της πολυμπαντικής συμπίεσης, που μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στο πλαίσιο του mastering.