Πώς να Καταγράψετε μια Τύμπανο: Ο Πλήρης Οδηγός

Θέλετε να καταγράψετε την ακουστική ή ηλεκτρονική σας τύμπανο; Ίσως αναρωτιέστε ποιο υλικό χρειάζεστε γι’ αυτό; Ή θέλετε να μάθετε πώς να τοποθετήσετε τα μικρόφωνα γύρω από την τύμπανο σας;

Τέλεια, είστε στο σωστό μέρος: θα δούμε όλα αυτά σε αυτόν τον οδηγό, τον οποίο έχω κατασκευάσει με σκοπό να συγκεντρώσει μέγιστες πληροφορίες σχετικά με την καταγραφή τύμπανου.

Είναι ένα πολύπλοκο θέμα: υπάρχουν πολλές δυνατές επιλογές για να κάνετε μια καλή ηχογράφηση (και έτσι να αποφύγετε να έχετε μια ταμπούρα που ακούγεται όπως στο St Anger) — ανάλογα με το διαθέσιμο υλικό, τον τύπο και τον αριθμό των μικροφώνων ή ακόμα και τη θέση τους γύρω από το σετ.

Ακολουθούν λοιπόν τα θέματα που θα εξετάσουμε μαζί:

1. Το υλικό που χρειάζεται για να καταγράψετε μια ακουστική τύμπανο
2. Ο χώρος, βασικό στοιχείο της καταγραφής τύμπανου
3. Ετοιμάστε την τύμπανο σας για την καταγραφή
4. Πώς να τοποθετήσετε τα μικρόφωνα για να καταγράψετε μια τύμπανο;
5. Για να πάτε πιο μακριά…
6. Πώς να καταγράψετε μια ηλεκτρονική τύμπανο;
7. Μια επιλογή: κάντε να καταγράψουν την τύμπανο σας

Σημείωση: Αυτός ο οδηγός είναι κυρίως επικεντρωμένος στην καταγραφή στο στούντιο / home studio. Ωστόσο, αν θέλετε να ηχογραφήσετε μια τύμπανο για μια συναυλία, για παράδειγμα, ορισμένες πληροφορίες (όπως η τοποθέτηση των μικροφώνων) θα σας φανούν σίγουρα χρήσιμες.

Το υλικό που χρειάζεται για να καταγράψετε μια ακουστική τύμπανο

Φυσικά, για να μπορέσετε να καταγράψετε την τύμπανο σας, θα χρειαστείτε υλικό — συχνά λίγο παραπάνω, άλλωστε, από ότι για να καταγράψετε μια φωνή ή μια κιθάρα.

Αν είστε ήδη γνώστης του τυπικού υλικού του (home) studio, μη διστάσετε να περάσετε απευθείας στο 2ο κεφάλαιο του άρθρου.

Ωστόσο, αν είστε αρχάριος ή αν θέλετε να βεβαιωθείτε ότι η κατανόησή σας είναι σωστή — τότε σας προτείνω να διαβάσετε τα παρακάτω για να αποφύγετε να κάνετε λάθος στις αγορές σας.

Μικρόφωνα για να συλλάβετε το σήμα πηγής

Η διαδικασία καταγραφής είναι αρκετά απλή: έχετε αυτό που ονομάζεται σήμα πηγής που θα καταγράψετε στον υπολογιστή σας.

Στην περίπτωσή μας, το σήμα πηγής είναι ο ήχος της ακουστικής σας τύμπανου.

Αυτός που παράγεται όταν χτυπάτε με τις ράβδους σας στα τύμπανα και τα πιατίνια (εκτός αν χρησιμοποιείτε triggers, αλλά θα μιλήσουμε γι’ αυτό λίγο αργότερα…).

Για να συλλάβετε αυτό το σήμα πηγής, θα χρειαστείτε φυσικά μικρόφωνα.

Αλλά όχι οποιοδήποτε μικρόφωνο: ανάλογα με το αν θέλουμε να καταγράψουμε την μεγάλη τύμπανο, την ταμπούρα ή τα πιατίνια, για παράδειγμα, δεν θα επιλέξουμε απαραίτητα το ίδιο μοντέλο μικροφώνου.

Πρώτα απ’ όλα, επειδή ορισμένα μικρόφωνα είναι πιο κατάλληλα για την καταγραφή τύμπανου: πρέπει πράγματι να προσέχετε την χαρακτηριστική “SPL Max” των μικροφώνων για να διασφαλίσετε ότι μπορούν να αντέξουν τα υψηλά επίπεδα ήχου.

Αλλά και επειδή υπάρχουν διάφοροι τύποι μικροφώνων (δυναμικά, στατικά ή ραβδωτά) και ανάλογα με το στυλ του κομματιού / τον ήχο που θέλουμε να αποκτήσουμε, θα μπορούσαμε να στραφούμε σε διαφορετικά εργαλεία.

► Σχετικά με το θέμα, σας προσκαλώ να δείτε την επιλογή μου με τα καλύτερα μικρόφωνα για την καταγραφή τύμπανου.

Η ηχητική διεπαφή, ένα κεντρικό εργαλείο

Τα μικρόφωνά σας πρέπει φυσικά να συνδεθούν με κάτι που θα κάνει τη σύνδεση με τον υπολογιστή σας.

Αυτό το “κάτι”, είναι μια ηχητική διεπαφή που συνήθως συνδέεται με τον υπολογιστή σας μέσω USB και που θα περιέχει:

• προενισχυτές για να ενισχύσουν το σήμα που καταγράφεται από τα μικρόφωνα (πολύ αδύναμο από προεπιλογή) ;
• μετατροπείς για να μετατρέψουν το αναλογικό σήμα που καταγράφεται σε ένα ψηφιακό σήμα κατανοητό από τον υπολογιστή.

Το πρόβλημα με την ηχογράφηση ντραμς είναι ότι συνήθως χρησιμοποιούνται αρκετά μικρόφωνα.

Ωστόσο, 1 μικρόφωνο = 1 είσοδος μικροφώνου στη ηχητική διεπαφή.

Από αυτή την παρατήρηση, έχετε πολλές επιλογές.

Αν είστε αρχάριος και δεν έχετε ακόμα εξοπλισμό, αξίζει να κοιτάξετε αμέσως τις ηχητικές διεπαφές με πολλές εισόδους, όπως η Focusrite Scarlett 18i20 που φαίνεται στην εικόνα παραπάνω ή, για παράδειγμα, σε πιο υψηλή κατηγορία, η RME Fireface 802.

Αν όμως έχετε ήδη μια ηχητική διεπαφή αλλά δεν έχει αρκετές εισόδους για να συνδέσετε όλα τα μικρόφωνα σας, μπορείτε:

• είτε να μειώσετε τον αριθμό των μικροφώνων (θα σας προτείνω λίγο πιο κάτω στο άρθρο μερικές λύσεις για να ηχογραφήσετε τα ντραμς σας με ένα ή δύο μικρόφωνα) ;
• είτε, αν έχετε μια είσοδο ADAT στη ηχητική σας διεπαφή, να προσθέσετε ένα ράφι με επιπλέον προενισχυτές όπως οι Focusrite Octopre ή οι Audient ASP800.

► Για να επιλέξετε σωστά τη διεπαφή σας, σας προτείνω να δείτε τον πλήρη οδηγό μου για το θέμα.

Ποιο λογισμικό να χρησιμοποιήσετε για να ηχογραφήσετε ντραμς;

Λογικά, μόλις λάβετε τα ηχητικά σήματα που καταγράφονται από τα μικρόφωνα σας στον υπολογιστή σας μέσω της διεπαφής σας, θα χρειαστείτε ένα ειδικό λογισμικό για να κάνετε την ηχογράφηση.

Αυτό το λογισμικό ονομάζεται DAW (ή STAN, Σταθμός Εργασίας Ψηφιακού Ήχου στα ελληνικά).

Πέρα από την ηχογράφηση, σε αυτό το εργαλείο θα μπορείτε να επεξεργαστείτε τις λωρίδες σας και να τις αναμίξετε προσθέτοντας διάφορους τύπους εφέ (ισοστάθμιση, συμπίεση, ρεβέρμπ…).

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί DAWs, και μερικοί είναι ακόμη δωρεάν όπως το Cakewalk by Bandlab.

Όσον αφορά εμένα, χρησιμοποιώ το Studio One (στη φωτογραφία παραπάνω) οπότε είναι πιθανό να σας προτείνω να το δοκιμάσετε πρώτα αν δεν ξέρετε ποιο να επιλέξετε.

► Για να μάθετε περισσότερα και να δείτε τις άλλες προτάσεις μου, επισκεφθείτε τον πλήρη φάκελό μου για τα DAWs.

Προενισχυτές για καλύτερο ήχο;

Ίσως έχετε ήδη ακούσει για προενισχυτές και το γεγονός ότι είναι απαραίτητοι για την ηχογράφηση.

Είναι αλήθεια, αλλά τεχνικά έχετε ήδη μέσα στη διεπαφή σας σε κάθε μία από τις εισόδους μικροφώνου σας. Έτσι, δεν είναι απαραίτητη αγορά για να ηχογραφήσετε τα ντραμς σας.

Ωστόσο, αν σας λείπουν εισόδους στη ηχητική σας διεπαφή — το έχουμε πει λίγο πιο πάνω — μπορείτε να προσθέσετε προενισχυτές υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως οι Octopre.

Αλλά επίσης, είναι πιθανό να θέλετε να προσθέσετε περισσότερη χροιά στις ηχογραφήσεις ντραμς σας.

Πράγματι, οι προενισχυτές που είναι ενσωματωμένοι στις ηχητικές διεπαφές είναι συχνά “διαφανείς”, δηλαδή περιορίζονται να ενισχύουν το ηχητικό σήμα, χωρίς να προσθέτουν χαρακτήρα.

Η προσθήκη πιο χρωματισμένων προενισχυτών στο home studio σας μπορεί επομένως να είναι μια επιλογή για να προσαρμόσετε λίγο περισσότερο τον ήχο σας και να αποκτήσετε ηχογραφήσεις καλύτερης ποιότητας (αυτό λέγεται, εστιάστε πρώτα στην ποιότητα της ηχογράφησης και των μικροφώνων, είναι πολύ πιο σημαντικό…).

► Πηγαίνετε στη επιλογή μου για προενισχυτές μικροφώνων.

Ο χώρος, βασικό στοιχείο της ηχογράφησης ντραμς

Όταν μιλάμε για τη χρήση μικροφώνων, μιλάμε για την καταγραφή ενός ήχου που εκπέμπεται στον αέρα.

Και επομένως, η επιρροή του χώρου στον οποίο βρίσκεται το όργανο.

Είναι επομένως απαραίτητο να δώσετε προσοχή στην ακουστική του χώρου στον οποίο θα ηχογραφήσετε τα ντραμς σας.

Το μέγεθος του χώρου

Το μέγεθος του χώρου επηρεάζει άμεσα τον ήχο.

Αυτό ισχύει, φυσικά, για οποιαδήποτε ηχογράφηση.

Αν ο χώρος είναι μεγάλος, θα έχετε έναν “μεγάλο ήχο”, ευρύ, που καταλαμβάνει χώρο στο μίξ. Θα έχετε μια πραγματική αντιληπτή διάσταση στις ηχογραφήσεις σας.

Αντίθετα, αν ο χώρος είναι πολύ μικρός, θα έχετε έναν πιο οικείο ήχο — συχνά συνδεδεμένο με έναν αριθμό περιορισμών: αν ο χώρος είναι άδειος, μπορεί να δημιουργήσετε προβλήματα φιλτραρίσματος σε χτένα στις ηχογραφήσεις σας. Για να το απλοποιήσουμε, ο άμεσος ήχος των στοιχείων του σετ ντραμ σας που καταγράφεται από τα μικρόφωνα σας θα αναμειχθεί με ανεπιθύμητο τρόπο με τις ανακλάσεις στους τοίχους, που είναι πολύ κοντά.

Έτσι, για την ηχογράφηση ντραμ, θα σας συμβούλευα κατά προτίμηση να τοποθετηθείτε στον μεγαλύτερο δυνατό χώρο.

Αυτό που λέω, είμαι μεγάλος υποστηρικτής της πειραματικής προσέγγισης: αν ακούγεται καλύτερα σε έναν μικρότερο χώρο, δεν υπάρχει πρόβλημα.

Τυπικά, θα προτιμούσα να ηχογραφήσω ντραμ σε έναν μικρό χώρο αλλά με έπιπλα, κουρτίνες και ξύλινο δάπεδο παρά σε έναν μεγάλο χώρο καλυμμένο με πλακάκια…

Αλλά όλα εξαρτώνται από το ηχητικό στυλ που αναζητάτε.

Έλεγχος των υποβάθρων ήχων

Το πλεονέκτημα των ντραμ είναι ότι είναι ένα όργανο που συχνά κάνει πολύ θόρυβο.

Έτσι, οι ηχογραφήσεις σας θα είναι αναγκαστικά λιγότερο ευαίσθητες στους διάφορους υποβάθρους ήχους που συχνά μπορούν να μολύνουν τις ηχογραφήσεις:

• Θόρυβος από το κλιματιστικό που είναι ανοιχτό;
• Θόρυβος από ηλεκτρικές συσκευές σε κοντινό χώρο;
• Θόρυβος από οχήματα έξω.
• κ.λπ.

Ωστόσο, ειδικά στις πιο ήπιες στιγμές των κομματιών σας, τα μικρόφωνα σας είναι πιθανό να καταγράψουν αυτούς τους ήχους — οι οποίοι μπορεί να αναδειχθούν με δυσάρεστο τρόπο κατά την μίξη, μετά την επεξεργασία (σκέφτομαι ειδικά τη συμπίεση ήχου).

Ως εκ τούτου, πριν ηχογραφήσετε, είναι μάλλον καλή πρακτική να μειώσετε αυτούς τους ήχους όσο το δυνατόν περισσότερο.

Χρησιμοποιήστε ακουστικές επεξεργασίες

Με τον ίδιο τρόπο που είναι σκόπιμο να επεξεργαστείτε ακουστικά έναν χώρο για τη μίξη, είναι γενικά απαραίτητο να επεξεργαστείτε τον χώρο στον οποίο ηχογραφείτε.

Αυτό επιτρέπει να έχετε ηχογραφήσεις καλύτερης ποιότητας, λιγότερο ακατάστατες.

Στο μέτρο του δυνατού, σας συμβουλεύω να εγκαταστήσετε bass traps στις γωνίες του χώρου σας ώστε οι χαμηλές συχνότητες να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβείς (σημειώστε ότι οι μεγάλοι χώροι έχουν το πλεονέκτημα ότι συχνά έχουν λιγότερα προβλήματα στις χαμηλές).

Επιπλέον, μπορείτε επίσης να προσθέσετε απορροφητικά πάνελ για να περιορίσετε/ελέγξετε τις ανακλάσεις σε κρίσιμα σημεία.

Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, η εργασία με αποσπώμενες ακουστικές επεξεργασίες μπορεί να είναι καλή ιδέα: αυτό θα σας επιτρέψει να προσαρμόσετε την ακουστική του χώρου σας ανάλογα με τις ανάγκες σας. Μπορείτε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιήσετε απορροφητικά πάνελ τοποθετημένα σε υποστηρίγματα με ρόδες, ή αντίθετα να τοποθετήσετε ξύλινα πάνελ για να αυξήσετε τον αριθμό των ανακλάσεων αν ο ήχος σας φαίνεται πολύ πνιγμένος.

Ετοιμάστε τα ντραμ σας για την ηχογράφηση

Μετά τον χώρο έρχεται το όργανο, το οποίο έχει προφανώς πραγματική επίδραση στον ήχο.

Τυπικά, θα έχετε δυσκολία να κάνετε extreme metal με μια μεγάλη κίτρινη 14″x13″.

Το πρώτο βήμα είναι επομένως να ορίσετε με αρκετή ακρίβεια τον ήχο που αναζητάτε — και να προσαρμόσετε το σετ ντραμ σας αναλόγως.

Φυσικά, οι επιλογές συχνά είναι περιορισμένες στο πλαίσιο του home studio, καθώς χρειάζεται πραγματικός προϋπολογισμός για να έχετε την πολυτέλεια της επιλογής των τύπων ντραμ.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να έχετε κατά νου ότι ακριβώς αυτή η επιλογή των τύπων, των δερμάτων ή των πιατινών είναι θεμελιώδης για την ποιότητα των ηχογραφήσεών σας.

Δύσκολο να έχεις έναν σύγχρονο ήχο με ένα σετ που ακούγεται πολύ vintage, δύσκολο να έχεις έναν λαμπερό ήχο αν όλα τα στοιχεία του σετ είναι θαμπά.

Συμβουλή : για πιο ενδιαφέροντες ηχογραφήσεις, μη διστάσετε να συνδυάσετε τα πιατίνια για να δημιουργήσετε αντίθεση, για παράδειγμα με ένα σκοτεινό crash και μια πολύ φωτεινή ride.

Επιπλέον, η προετοιμασία της ντραμς είναι επίσης απαραίτητη για να αποκτήσετε έναν καλό ήχο κατά την ηχογράφηση :

• χρησιμοποιήστε καινούργιες μεμβράνες όσο το δυνατόν, και μην ξεχάσετε να τις κουρδίσετε ;
• βάλτε ένα μαξιλάρι στην μεγάλη ντραμ για να μειώσετε τη διάρκεια των αντηχήσεων και να κερδίσετε σε ακρίβεια ;
• χρησιμοποιήστε moongels για να μειώσετε τις αντηχήσεις της snare σας (που μπορεί γρήγορα να γίνουν φρικτές κατά την μίξη…) ;
• αν το στυλ το απαιτεί, μειώστε την snare ή τα toms σας χρησιμοποιώντας πετσέτες τσαγιού, όπως ο Ringo Starr των Beatles στη φωτογραφία παρακάτω) ;
• κ.λπ.

Πώς να τοποθετήσετε τα μικρόφωνα για να ηχογραφήσετε μια ντραμς ;

Υπάρχουν περίπου τόσες πολλές δυνατές ρυθμίσεις μικροφώνων για την ηχογράφηση ντραμς όσο και ηχολήπτες.

Αυτό που λέγεται, υπάρχουν διάφορες “τυπικές” ρυθμίσεις που μπορεί να είναι καλές αφετηρίες — ή ακόμα και αρκετά απλές τρόποι για να αποκτήσετε έναν καλό ήχο χωρίς να το σκέφτεστε πολύ.

Κάθε ρύθμιση απεικονίζεται με ένα ηχητικό παράδειγμα, χάρη στις καλές φροντίδες του Cédric de Allo Drums, επαγγελματία ντράμερ που προσφέρει τις δικές του υπηρεσίες ηχογράφησης ντραμς (άλμπουμ, μουσική για εικόνα…). Ευχαριστώ σε αυτόν ! 😉

► Κατεβάστε τις ηχητικές λωρίδες

Για να μπορείτε να ακούσετε καλά σε τι χρησιμεύει κάθε μικρόφωνο, και ενδεχομένως να κάνετε τις δικές σας δοκιμές μίξης, όλα τα ηχητικά παραδείγματα αυτού του άρθρου είναι διαθέσιμα προς λήψη κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο :

[ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΗΨΗΣ]

Σημείωση : αυτές οι λωρίδες προορίζονται για ιδιωτική χρήση και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, εν όλω ή εν μέρει, για μια μουσική παραγωγή. Η διανομή τους είναι επίσης απαγορευμένη : μοιραστείτε καλύτερα το άρθρο αν θέλετε να το συζητήσετε με κάποιον 🙂

Ηχογράφηση ντραμς με ένα μόνο μικρόφωνο

Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να νομίζει κανείς, δεν είναι πάντα απαραίτητο να βάζετε 1000 μικρόφωνα για να ηχογραφήσετε καλά ένα σετ ντραμς.

Με ένα μόνο μικρόφωνο, μπορείτε ήδη να κάνετε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και να αποκτήσετε μια ηχογράφηση που σέβεται το παιχνίδι του ντράμερ.

Για αυτή την κατάσταση, θα χρησιμοποιήσουμε μάλλον ένα στατικό μικρόφωνο που θα το τοποθετήσουμε ευθεία μπροστά από το σετ ντραμς (όπως στο διάγραμμα ακριβώς παραπάνω), περίπου στο μισό ύψος.

Στη συνέχεια, όλα είναι θέμα ισορροπίας — γι’ αυτό δεν μπορώ να σας πω ακριβώς πόσα μέτρα από το σετ θα πρέπει να τοποθετήσετε το μικρόφωνό σας.

Όσο πιο μακριά απομακρύνεστε από το σετ, τόσο περισσότερο θα αποκαταστήσετε τον ήχο του χώρου. Όσο πιο κοντά πλησιάσετε, τόσο πιο ακριβής θα είναι η απόκριση στα μπάσα και τόσο πιο κοντά θα έχετε την αίσθηση της εγγύτητας με τον ντράμερ.

Και ακούγεται έτσι :

Λίστα του υλικού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη λήψη ήχου:

Σημειώστε ωστόσο ότι υπάρχει μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική, ειδικά αν έχετε μόνο ένα tom πάνω από την μεγάλη μπότα: δοκιμάστε να πλησιάσετε το μικρόφωνό σας ακριβώς πάνω από την μεγάλη μπότα, προσανατολίζοντάς το περισσότερο ή λιγότερο προς την σνέιρ.

Συχνά, το αποτέλεσμα είναι πολύ ενδιαφέρον και πολύ ρεαλιστικό.

Θα βρείτε ένα ηχητικό παράδειγμα στις ακατέργαστες λήψεις που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν.

Ηχογράφηση ντραμς με 2 μικρόφωνα

Με δύο μικρόφωνα, αρχίζουμε να μπορούμε να κατασκευάσουμε λήψεις ήχου με λίγο περισσότερες λεπτομέρειες.

Σε αυτή τη διαμόρφωση, σας προτείνω να κρατήσετε το μικρόφωνο (#1) μπροστά από το κιτ όπως το είχαμε τοποθετήσει στη διαμόρφωση με ένα μικρόφωνο, αλλά να προσθέσετε ένα δεύτερο μικρόφωνο (#2 — συχνά ένα δυναμικό) μπροστά από την μεγάλη μπότα για να την αναδείξετε με περισσότερη ακρίβεια.

Ας ακούσουμε πώς ακούγεται σε πραγματικές συνθήκες:

Λίστα του υλικού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη λήψη ήχου:

Παρατηρήστε ότι η μπότα είναι πλέον πιο καθορισμένη και λίγο πιο punchy.

Ανάλογα με το μικρόφωνο και την μεγάλη μπότα, μπορούμε φυσικά να έχουμε πολύ διαφορετικά αποτελέσματα.

Επίσης, σας προτείνω να δοκιμάσετε διαφορετικές θέσεις για αυτό το μικρόφωνο της μπότας, είτε σε όρους απόστασης είτε σε όρους θέσης σε σχέση με το κέντρο της μεμβράνης. Ένα ή δύο εκατοστά μπορεί να κάνουν όλη τη διαφορά!

Ηχογράφηση ντραμς με 3 μικρόφωνα (Τεχνική Glyn Johns)

Για αυτή τη ρύθμιση με 3 μικρόφωνα, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε μια διάσημη τεχνική του εξίσου διάσημου παραγωγού/ηχολήπτη Glyn Johns, γνωστό για τη συνεργασία του με τους Led Zeppelin, τους Rolling Stones ή τον Bob Dylan.

Η μέθοδος είναι πολύ απλή στην εφαρμογή και επιτρέπει πραγματικά να αποκτήσετε καλό ήχο εύκολα.

Αποτελείται από τη χρήση ενός μικροφώνου για την μεγάλη μπότα και δύο μικρόφωνα overhead.

Για το μικρόφωνο της μεγάλης μπότας (#1), λίγο με την ίδια ιδέα όπως προηγουμένως, εσείς θα κρίνετε πού να το τοποθετήσετε ανάλογα με τον ήχο που αναζητάτε.

Αντίθετα, η θέση των δύο overhead μικροφώνων (τυπικά στατικά ή ραβδωτά μικρόφωνα) είναι κρίσιμη.

Το πρώτο overhead (#2 στο διάγραμμα) πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ 1μ και 1μ50 πάνω από την σνέιρ — και ακριβώς στο κέντρο της.

Ανάλογα με το αν θέλετε περισσότερα toms, περισσότερη μεγάλη μπότα ή περισσότερο hi-hat στον ήχο σας, μπορείτε φυσικά να κλίνετε ελαφρώς αυτό το μικρόφωνο ανάλογα.

Στη συνέχεια, το δεύτερο overhead (#3) τοποθετείται πιο χαμηλά, στα δεξιά του κιτ, περίπου 10 έως 15 εκατοστά πάνω από το floor tom (tom μπάσου) και είναι προσανατολισμένο προς την charleston.

Αυτά είναι πώς μπορεί να ακούγεται όλα αυτά:

Λίστα του εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν την ηχογράφηση:

Κρίσιμο σημείο αυτής της τεχνικής: είναι απολύτως απαραίτητο οι δύο overhead μικρόφωνα να είναι σε φάση.

Για αυτό, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η απόσταση μεταξύ του κέντρου της σνέιρ και των δύο overhead είναι αυστηρά η ίδια.

Πρέπει να μετρηθεί όσο το δυνατόν πιο ακριβώς, επομένως, ιδανικά με μια ταινία μέτρησης — αλλά μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα σκοινί ή ένα καλώδιο που είναι γύρω στο στούντιό σας…

Τέλος, κατά την μίξη, θα χρειαστεί απλώς να ρυθμίσετε την πανωραία έτσι ώστε το πρώτο overhead να είναι εντελώς δεξιά και το δεύτερο εντελώς αριστερά.

Και μετά απλά να απολαύσετε τον ήχο! 🙂

Ηχογράφηση μιας ντραμς με 4 μικρόφωνα

Μια παραλλαγή της τεχνικής Glyn Johns.

Με ένα τέταρτο μικρόφωνο στο σετ ντραμς μας, μπορούμε τελικά να ενδιαφερθούμε λίγο περισσότερο για τη σνέιρ για να πιάσουμε καλύτερα τον ήχο της.

Όπως μπορείτε να δείτε στο διάγραμμα ακριβώς παραπάνω, έχουμε διατηρήσει τα τρία μικρόφωνα της βασικής τεχνικής Glyn Johns (#1, #2, #3) αλλά έχουμε προσθέσει ένα μικρόφωνο ακριβώς πάνω από τη σνέιρ (#4), στραμμένο προς το κέντρο της μεμβράνης.

Γενικά, αυτός ο τύπος μικροφώνου δεν αναδεικνύεται πολύ στη μίξη γιατί ο ήχος είναι μάλλον επιθετικός. Ωστόσο, επιτρέπει να συμπληρώσει τον ήχο της σνέιρ που αποκτήθηκε με τα overheads.

Ακολουθεί ένα ηχητικό παράδειγμα με αυτή τη ρύθμιση:

Λίστα του εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν την ηχογράφηση:

Ηχογράφηση μιας ντραμς με 5 μικρόφωνα

Φυσικά, είναι δυνατό να συνεχίσετε να συμπληρώνετε την τεχνική Glyn Johns που παρουσιάστηκε παραπάνω προσθέτοντας διάφορους τύπους μικροφώνων.

Ωστόσο, για μια ρύθμιση με 5 μικρόφωνα, σας προτείνω να δοκιμάσετε αυτή τη λίγο πιο κλασική ρύθμιση.

Πρώτα απ’ όλα, διατηρούμε το μικρόφωνο στη μεγάλη κιθάρα (#1): χωρίς αμφιβολία, εκτός από ορισμένα είδη, είναι αρκετά σπάνιο να μην έχουμε μικρόφωνο kick όταν ηχογραφούμε μια ντραμς — ακόμα και αν δεν το χρησιμοποιήσουμε κατά τη μίξη αν δεν είναι απαραίτητο.

Στη συνέχεια, προσθέτουμε δύο μικρόφωνα στη σνέιρ (#2 και #3): ένα μικρόφωνο “top” και ένα μικρόφωνο “bottom”, όπως απεικονίζεται στο διάγραμμα παρακάτω:

Συχνά, πρόκειται απλώς για ένα Shure SM57.

Το μικρόφωνο “top” θα είναι συχνά αυτό που θα παράγει τον πιο ενδιαφέροντα και άμεσα εκμεταλλεύσιμο ήχο. Ωστόσο, το μικρόφωνο “bottom” θα καταγράψει τη δόνηση του τυμπάνου της σνέιρ, κάτι που θα επιτρέψει, αν χρειαστεί, να κερδίσετε σε λάμψη και επιθετικότητα κατά τη μίξη.

Αυτό το μικρόφωνο “bottom” δεν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ μόνο του: θα συμπληρώσει υπο subtly τον ήχο του πλήρους σετ τυμπάνων.

Συμβουλή: πράγματι, αυτά τα δύο μικρόφωνα στη σνέιρ είναι προσανατολισμένα σε αντίθετες κατευθύνσεις. Με κάθε χτύπημα του ραβδιού στο όργανο, η μεμβράνη τους θα δονείται αντίθετα.

Κατά τη διάρκεια της μίξης, είναι απαραίτητο να αντιστρέψετε τη φάση του μικροφώνου “bottom” για να αποφύγετε προβλήματα φιλτραρίσματος συχνοτήτων (απώλεια αντίκτυπου στις μπάσες κυρίως…).

Τέλος, δεν έχετε παρά να τοποθετήσετε τα overheads σας (#4 και #5).

Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα χρησιμοποιήσουμε:

• είτε μια διάταξη XY, με δύο μικρόφωνα τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο (συχνά στατικά με μικρή μεμβράνη) με γωνία 90° έως 120°·
• είτε μια διάταξη AB με δύο μικρόφωνα που είναι απομακρυσμένα, τοποθετημένα πάνω από τα πιατίνια.

Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να βλέπει κανείς αρκετά συχνά, σας προτείνω ωστόσο να μην τοποθετήσετε αυτά τα overheads στον άξονα του σετ, αλλά αντίθετα να τα διανείμετε από τη μία και την άλλη πλευρά μιας φανταστικής γραμμής που συνδέει τη σνέιρ και τη μεγάλη τυμπανοκρουσία (παρατηρήστε προσεκτικά το διάγραμμα λίγο πιο πάνω για να κατανοήσετε).

Αυτό θα σας επιτρέψει να έχετε μια σνέιρ πιο τοποθετημένη στο κέντρο της στερεοφωνικής εικόνας και θα διευκολύνει αναγκαστικά τη μίξη.

Ακολουθεί πώς ακούγεται αυτή η διάταξη με μικρόφωνα σε διάταξη AB (Coles 4038):

Λίστα του εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη λήψη ήχου:

Ηχογράφηση τυμπάνων με 7 μικρόφωνα

Για να ολοκληρώσουμε αυτή τη σειρά, σας προτείνω μια τελευταία διάταξη αυτή τη φορά με 7 μικρόφωνα.

Η λογική είναι αρκετά απλή: ξεκινάμε από την προηγούμενη διάταξη με 5 μικρόφωνα, αλλά προσθέτουμε δύο μικρόφωνα “room” (#6 και #7).

Εκεί που τα overheads θα καταγράψουν πραγματικά τον ήχο του σετ τυμπάνων στο σύνολό του, τα μικρόφωνα “room” θα καταγράψουν, όπως υποδηλώνει το όνομά τους, την ατμόσφαιρα του δωματίου.

Θα σας βοηθήσουν, κατά τη διάρκεια της μίξης, να κάνετε τον ήχο των τυμπάνων πιο ευρύ και πιο ρεαλιστικό.

Ακολουθεί πώς μπορεί να ακούγεται αυτό, πάντα χάρη στο ταλέντο του Cédric d’Allo Drums (σημειώστε ότι σε μια πραγματική μίξη, πιθανότατα θα είχα μιξάρει τα μικρόφωνα “room” με πιο διακριτικό τρόπο, αλλά για το παράδειγμα φάνηκε ενδιαφέρον να τα ακούσουμε καλά…):

Λίστα του εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν την ηχογράφηση:

Αν το δωμάτιό σας δεν είναι πολύ μεγάλο, μπορείτε να προσπαθήσετε να τα προσανατολίσετε προς τον πίσω τοίχο αντί για την μπαταρία για να αυξήσετε την αίσθηση του χώρου.

Αντίθετα, αν η ακουστική του δωματίου σας δεν είναι καλή, σας προτείνω να εγκαταλείψετε την ιδέα να βάλετε μικρόφωνα αυτού του τύπου και να αναδημιουργήσετε τον ακουστικό χώρο κατά τη διάρκεια της μίξης με μια ανατροφοδότηση με σύμβαση.

Δεν είναι τέλειο, αλλά συχνά κάνει τη δουλειά.

Υπενθύμιση: μην ξεχάσετε να κατεβάσετε τις ακατέργαστες λωρίδες που αντιστοιχούν στα παραδείγματα αυτού του άρθρου για να τις χειριστείτε, να τις μιξάρετε και να ακούσετε τη διαφορά μεταξύ όλων των προτεινόμενων ρυθμίσεων.

Για να πάτε πιο μακριά…

Μπορεί να είναι ατελείωτο.

Μπορούμε να προσθέσουμε πάντα περισσότερα μικρόφωνα για περισσότερες λεπτομέρειες, ευελιξία κατά τη διάρκεια της μίξης ή προσαρμογή του ήχου.

Ωστόσο, για να πάτε πιο μακριά από τις ρυθμίσεις που παρουσιάστηκαν ακριβώς πριν στο άρθρο, εδώ είναι μερικές επιπλέον ιδέες ή πηγές πειραματισμού…

Συμπληρώστε την ηχογράφηση της μεγάλης τυμπάνου

Προηγουμένως, χρησιμοποιήσαμε μόνο ένα μικρόφωνο για τη μεγάλη τύμπανο.

Ωστόσο, μπορείτε να φανταστείτε να χρησιμοποιήσετε πολλά για να έχετε μια πιο ολοκληρωμένη ηχογράφηση.

Για παράδειγμα, αν προσθέσετε ένα μικρόφωνο μέσα από το kick σε μια μικρή βάση ή τοποθετημένο σε ένα μαξιλάρι, αυτό θα καταγράψει πιο καθαρά την επίθεση της ράβδου:

Όσο πιο κοντά είναι στη ράβδο, τόσο περισσότερη επίθεση θα υπάρχει. Όσο πιο μακριά είναι, τόσο πιο απαλή θα φαίνεται η μεγάλη τύμπανο.

Για σύγκριση, μια ηχογράφηση έξω από το kick θα σας επιτρέψει επιπλέον να έχετε κάτι πιο κεντραρισμένο στις χαμηλές συχνότητες — και λογικά, όσο πιο πίσω τοποθετήσετε το μικρόφωνο, τόσο περισσότερο θα καταγράψετε την ατμόσφαιρα του δωματίου:

Προσθέστε ένα μικρόφωνο στη χάρλεστον

Από προεπιλογή, παίρνουμε τον ήχο της χάρλεστον (hihat) απευθείας από τα overheads.

Έτσι, μπορεί να φαίνεται περιττό να αφιερώσετε ένα μικρόφωνο (και επομένως μια είσοδο προενισχυτή) μόνο για να το επαναλάβετε.

Αυτό που λέω, αν έχετε τον προϋπολογισμό / τον χρόνο / την διαθέσιμη είσοδο μικροφώνου στη διεπαφή σας, η επιλογή είναι ενδιαφέρουσα. Θα σας επιτρέψει να διαχειριστείτε καλά την εντύπωση εγγύτητας του hihat κατά τη διάρκεια της μίξης ρυθμίζοντας το επίπεδο του μικροφώνου χάρλεστον και των overheads.

Και αν δεν σας ταιριάζει μετά, μην ξεχάσετε ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να το χρησιμοποιήσετε στη μίξη!

Χρησιμοποιήστε ένα μικρόφωνο “μονο δωμάτιο”

Αντί να χρησιμοποιήσετε δύο μικρόφωνα “δωμάτιο”, μπορείτε επίσης να αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε μόνο ένα.

Για παράδειγμα, ένα ωραίο μικρόφωνο ράβδου.

Αν και αυτό δεν θα συμμετάσχει στην αίσθηση μιας εικόνας στερεοφωνικής 3D (καθώς είναι μονοφωνικό), το μικρόφωνο θα παίξει ωστόσο έναν ρόλο σύνδεσης μεταξύ των στοιχείων του σετ τυμπάνων — λίγο όπως η παράλληλη συμπίεση.

Μη διστάσετε, άλλωστε, να συμπιέσετε έντονα αυτή την ηχογράφηση…

Χρησιμοποιήστε ένα “trash mic”

Για να χρωματίσετε την ηχογράφηση των τυμπάνων, είναι συνηθισμένο να χρησιμοποιείτε ένα “trash mic” όπως λένε οι φίλοι μας οι αγγλόφωνοι.

Τυπικά, πρόκειται για ένα μικρόφωνο που θα δώσει έναν κορεσμένο, lo-fi ήχο, και το οποίο θα συμπιέσουμε συχνά έντονα για να εξομαλύνουμε τον ήχο.

Πολλές πειραματισμοί είναι δυνατοί (όπως η μετατροπή ενός παλιού τηλεφώνου σε μικρόφωνο ή η χρήση ενός κασετόφωνου), αλλά μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα ωραίο αλλά lo-fi μικρόφωνο, όπως το διάσημο Shure Silver Bullet.

Ή, αν σας αρέσει αυτό που κατασκευάζεται στη Γαλλία, το Fuzzyphone της Griffon Microphones είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή που σας προτείνω θερμά (στη φωτογραφία δίπλα).

Δοκιμάστε τα μικρόφωνα PZM (επιφάνειας)

Η χρήση μικροφώνων επιφάνειας (γνωστά ως PZM) είναι επίσης μια επιλογή, ιδίως ως “room” μικρόφωνα.

Πράγματι, καθώς συνήθως κολλάνε σε έναν τοίχο, είναι λίγο λιγότερο ευαίσθητα στις ανακλάσεις του δωματίου — ή τουλάχιστον όχι με τον ίδιο τρόπο όπως τα τυπικά μικρόφωνα.

Μπορείτε επίσης να τα τοποθετήσετε μέσα στην μεγάλη σας τύμπανο.

Προσθέστε triggers

Ορισμένοι θα πουν “ότι είναι εξαπάτηση”, αλλά σε συνδυασμό με μια κλασική ηχογράφηση με μικρόφωνα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε triggers.

Σκέφτομαι κυρίως την μεγάλη τύμπανο και την snare όταν το λέω αυτό.

Η αρχή των triggers είναι αρκετά απλή: πρόκειται για αισθητήρες που τοποθετείτε στα όργανα σας, και οι οποίοι στέλνουν ένα σήμα σε ένα module κάθε φορά που παίζονται τα τύμπανα.

Αυτό το module, στη συνέχεια, επιτρέπει γενικά να ανακτήσετε ένα MIDI σήμα που θα ηχογραφήσετε, και το οποίο θα μπορείτε να αναθέσετε σε ένα προηχογραφημένο ηχητικό δείγμα.

Έτσι, με κάθε χτύπημα, το δείγμα θα αναπαράγεται.

Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται πολύ στο σύγχρονο μέταλ, ιδίως, για να κερδίσετε σε ακρίβεια στον ήχο της μεγάλης τυμπανιστικής που είναι πολύ απαιτητική με το διπλό πεντάλ.

Πώς να ηχογραφήσετε μια ηλεκτρονική τύμπανο;

Αν έχετε μια ηλεκτρονική τύμπανο, ίσως θέλετε να την ηχογραφήσετε απευθείας αντί να πάτε να νοικιάσετε ένα στούντιο για να ηχογραφήσετε σε μια ακουστική τύμπανο.

Ωστόσο, από προεπιλογή, η χρήση μιας ηλεκτρονικής τυμπανο δεν είναι ακριβώς αυτό που θα σας συνιστούσα καθώς είναι πιο δύσκολο να αποκτήσετε έναν “πραγματικό ήχο” τυμπάνων.

Αυτό είπε, παραμένει μια επιλογή — αλλά σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν δύο δυνατές ρυθμίσεις.

1ο σενάριο: χρησιμοποιήστε τους ήχους του module (μη συνιστώμενο)

Η ηλεκτρονική σας τύμπανο αποτελείται από διάφορα pads που συνδέονται σε ένα module που παράγει ήχους.

Γενικά, αυτοί οι προηχογραφημένοι ήχοι είναι πολύ προσανατολισμένοι στο “παιχνίδι” και όχι στην “παραγωγή / ηχογράφηση” — γεγονός που σημαίνει ότι δεν σας συνιστώ να δουλέψετε μαζί τους.

Αυτό είπε, αν θέλετε παρ’ όλα αυτά να τους χρησιμοποιήσετε (για παράδειγμα για μια demo), πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις εξόδους ήχου του module για να συνδεθείτε στις εισόδους της διεπαφής σας.

Συχνά, σε αυτή τη ρύθμιση, θα μπορείτε να ανακτήσετε μόνο ένα στερεοφωνικό σήμα. Όλα τα στοιχεία του σετ θα είναι επομένως αναμειγμένα, γεγονός που θα περιπλέξει σημαντικά τη φάση μίξης.

2ο σενάριο: χρησιμοποιήστε ένα MIDI σήμα (συνιστώμενο)

Άλλο πιθανό σενάριο: να αποκτήσετε ένα σήμα MIDI από το module σας (οι περισσότερες ηλεκτρονικές ντράμς το επιτρέπουν, εκτός από μερικά μοντέλα εισαγωγής).

Η αρχή είναι απλή:

1. χτυπάτε σε ένα στοιχείο του κιτ·
2. το module μετατρέπει αυτή την πληροφορία σε σήμα MIDI·
3. στη συνέχεια το μεταδίδει μέσω USB ή μέσω μιας διεπαφής MIDI στον υπολογιστή σας.

Αυτό σας επιτρέπει να χρησιμοποιείτε βιβλιοθήκες δειγμάτων πιο ή λιγότερο υψηλής ποιότητας, όπως για παράδειγμα EZdrummer της Toontrack — και έτσι να έχετε ήχους ντράμς ποιότητας.

Ωστόσο, είναι δύσκολο να έχετε τον ρεαλισμό και την φυσικότητα μιας πραγματικής ηχογράφησης ντράμς, που θα παραμείνει συχνά η ιδανική επιλογή.

Σημείωση: ένα από τα πλεονεκτήματα της χρήσης ηλεκτρονικής ντράμς, όταν ηχογραφείτε το σήμα σε MIDI, είναι ότι μπορείτε να το διορθώσετε αν έχετε κάνει κάποιο λάθος. Για παράδειγμα, μπορείτε να ποσοτικοποιήσετε ελαφρώς τα χτυπήματα της μεγάλης ντράμς σας για να προσαρμόσετε τα μικρά λάθη ρυθμού που μπορεί να υπάρχουν…

Μια επιλογή: κάντε να ηχογραφήσει τη ντράμς σας

Στο πλαίσιο ενός home studio, μπορεί να είναι δύσκολο να έχετε έναν καλό ήχο ντράμς.

Και ίσως είστε περισσότερο κιθαρίστας παρά ντράμερ, κάτι που μπορεί να περιπλέξει ακόμη περισσότερο την ηχογράφηση του κιτ ντράμς, που μπορεί να γίνει αρκετά αγχωτική.

Μια επιλογή που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας, σε αυτή την περίπτωση και αν δεν θέλετε να πάτε στο στούντιο, είναι να κάνετε να ηχογραφήσει τις κομμάτια σας ένας επαγγελματίας ντράμερ.

Τυπικά, όπως το Allo Drums που έχει κάνει τα ηχητικά παραδείγματα που έχετε ακούσει σε αυτό το άρθρο.

Καλλιτεχνικά, αυτό μπορεί να σας ενοχλήσει, αλλά η ποιότητα των ηχογραφήσεων και η σταθερότητα ενός επαγγελματία ντράμερ μπορεί να είναι ένα πραγματικό πλεονέκτημα για την παραγωγή σας / το CD σας — έτσι θεωρώ ότι είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή να έχετε στο μυαλό σας.

Συμπέρασμα

Να, έχετε πλέον μέγιστες πληροφορίες για την ηχογράφηση ντράμς, είτε πρόκειται για ακουστική ντράμς με διαφορετικές ρυθμίσεις μικροφώνων είτε για ηλεκτρονική ντράμς.

► Συνεχίστε να διαβάζετε με τον οδηγό μου για τα καλύτερα μικρόφωνα για ηχογράφηση ντράμς