Η αντήχηση είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο χρησιμοποιούμενα εφέ κατά την μείξη φωνητικών κομματιών.
Πράγματι, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια φωνητική γραμμή εντελώς στεγνή, χωρίς καμία ατμόσφαιρα γύρω της που να προσφέρει ρεαλισμό.
Ωστόσο, στα περισσότερα κομμάτια, η φωνή παίζει έναν μάλλον κεντρικό ρόλο στη μίξη: είναι σε πρώτο πλάνο και αναμένονται να είναι πάντα κατανοητή και καθαρή.
Το πρόβλημα είναι ότι οι κακές ρυθμίσεις αντήχησης σε αυτή τη γραμμή μπορεί να βλάψουν σοβαρά την ποιότητα της μίξης: μπορεί να έχεις την εντύπωση ότι η φωνή είναι πολύ μακριά, ότι είναι πνιγμένη στη μίξη, ότι οι στίχοι δεν είναι αρκετά κατανοητοί…
Με άλλα λόγια, για να εφαρμόσεις σωστά την αντήχηση σε μια φωνή, είναι σημαντικό να γνωρίζεις ορισμένες βασικές τεχνικές — τις οποίες θέλω να μοιραστώ μαζί σας μέσω αυτού του άρθρου.
#1 : Τοποθετήστε τις αντηχήσεις φωνής σε επιστροφές
Όταν προσθέτετε ένα plugin αντήχησης στη φωνητική σας γραμμή, έχετε δύο επιλογές:
- είτε το τοποθετείτε ως insert, απευθείας στη γραμμή;
- είτε το τοποθετείτε ως send, δηλαδή σε μια αφιερωμένη επιστροφή.
Εάν η πρώτη λύση φαίνεται πιο γρήγορη, είναι γενικά μια πολύ κακή ιδέα. Εκτός ίσως από το sound design, δεν βλέπω καμία κατάσταση όπου η τοποθέτηση της αντήχησης ως insert προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα.
Πράγματι, όταν το plugin αντήχησης είναι τοποθετημένο απευθείας στη φωνητική γραμμή:
- αφενός δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε το σήμα της αντήχησης μεμονωμένα (για παράδειγμα, να το συμπιέσετε ή να το εξισώσετε);
- και αφετέρου, ανάλογα με το plugin σας, θα έχετε δυσκολία να ρυθμίσετε το επίπεδο του σήματος (όταν αυξάνετε την ποσότητα αντήχησης με το διάσημο κουμπί “Mix”, αυτό συχνά μειώνει την ποσότητα του ωμού σήματος).
Αποτέλεσμα, η μίξη της φωνής και της αντήχησής της περιπλέκεται.
Επίσης, χρησιμοποιήστε από προεπιλογή επιστροφές για τις αντηχήσεις σας! 😉
#2 : Ποια αντήχηση για τη φωνή; (καλή επιλογή αντήχησης)
Υπάρχουν πολλοί τύποι αντηχήσεων: μερικές είναι rooms, άλλες halls, άλλες λέγονται plate, κ.λπ.
Αυτό μεταφράζεται σε προφανείς ηχητικές διαφορές μεταξύ των κομματιών.
Για παράδειγμα, η υπέροχη αντήχηση του κομματιού “Wicked Game” του Chris Isaak…
…δεν έχει πολλά κοινά με αυτή του “Children of the Sun” των Dead Can Dance:
Επιπλέον, από plugin σε plugin, ο ήχος φυσικά δεν είναι ο ίδιος: η αντήχηση “Room” του plugin A δεν θα είναι η ίδια με αυτή του plugin B.
Είναι λοιπόν ιδιαίτερα σημαντικό, όταν μιξάρετε τις φωνητικές σας γραμμές, να χρησιμοποιείτε “την κατάλληλη αντήχηση”.
Αλλά πώς να επιλέξετε, ακριβώς, την κατάλληλη αντήχηση;
Λοιπόν, για μένα η διαδικασία είναι αρκετά απλή:
- Αποφασίζετε για μια ατμόσφαιρα για τη φωνητική σας γραμμή;
- Επιλέγετε το plugin που θα σας επιτρέψει να πετύχετε αυτή την ατμόσφαιρα;
- Είτε βασιζόμενοι στις προεπιλογές, είτε πηγαίνοντας απευθείας στις ρυθμίσεις, βρίσκετε έναν ήχο που αντιστοιχεί στην ατμόσφαιρα που φανταστήκατε στο σημείο #1.
Η βασική επιλογή — αυτό το σημείο #1 ακριβώς — είναι πραγματικά πολύ σημαντική.
Εάν ψάχνετε μια αντήχηση τυχαία, δεν θα βρείτε αυτό που θέλετε.
Εάν όμως καθορίσετε από την αρχή τα χαρακτηριστικά της ιδανικής αντήχησης, αυτό σας επιτρέπει να θέσετε έναν στόχο.
Η αντήχησή σας θα είναι:
- ευρεία ή οικεία;
- σκοτεινή ή φωτεινή;
- ακριβής ή διαχυμένη;
- κ.λπ.
Μη διστάσετε να χρησιμοποιήσετε κομμάτια αναφοράς: θέλετε να ακούγεται σαν τον Chris Isaak παραπάνω; Λοιπόν, αναλύστε το κομμάτι του για να εντοπίσετε τα χαρακτηριστικά της αντήχησης.
Ανάμεσα στους διάφορους τύπους αντήχησης που αναφέρθηκαν στην αρχή του κεφαλαίου, φυσικά είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσετε τα πάντα: δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας.
Αυτό που λέω, στις φωνές, βρίσκω ότι οι αντηχήσεις τύπου πλάκας είναι γενικά πολύ αποτελεσματικές: είναι ο τύπος αντήχησης που σας προτείνω να δοκιμάσετε πρώτα.
Μετά, είναι απολύτως δυνατό να χρησιμοποιήσετε αντηχήσεις τύπου Room, Hall ή Chamber στη θέση τους.
Σημειώστε επίσης ότι υπάρχει ένας τύπος αντήχησης που ονομάζεται “Ατμόσφαιρα”. Δεν βρίσκεται απαραίτητα σε όλα τα plugins, αλλά αυτός ο τύπος αντήχησης μπορεί να είναι ενδιαφέρον για να προσθέσει διάσταση σε μια πίστα χωρίς να είναι η αντήχηση πολύ έντονη / ακουστή.
Λίγο για να προσθέσετε μια αίσθηση φυσικότητας σε μια ηχογράφηση που είναι λίγο στεγνή — κάτι που μπορεί π.χ. να είναι χρήσιμο στο μίξαρισμα φωνών ραπ.
#3 : Ρυθμίστε το pre-delay της αντήχησής σας
Όταν προσθέτετε αντήχηση στη φωνή, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να καλύψει τους στίχους.
Πράγματι, οι πρώτες ανακλάσεις που προσομοιώνονται από τον αλγόριθμο επικαλύπτονται με τον αρχικό ήχο, και οι λέξεις και οι συλλαβές τείνουν να φαίνονται βυθισμένες. Είναι δύσκολο να τις κατανοήσετε.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα με μια ακατέργαστη πίστα:
και η ίδια πίστα — πλέον πιο δύσκολη να κατανοηθεί — με την αντήχηση:
Αν συμβαίνει αυτή η κατάσταση, ίσως είναι επειδή το pre-delay της αντήχησής σας δεν είναι καλά ρυθμισμένο.
Το pre-delay είναι απλώς η διάρκεια (γενικά σε χιλιοστά του δευτερολέπτου) μεταξύ του αρχικού ήχου και των πρώτων ανακλάσεων.
Αυξάνοντας αυτό το pre-delay, θα καθυστερήσετε την αντήχηση.
Αποτέλεσμα: η πίστα της φωνής σας κερδίζει σε σαφήνεια, κατανοησιμότητα, και έχει ακόμη την τάση να επανατοποθετείται μπροστά στο μίξ.
Αν πάρουμε το παράδειγμά μας, αλλά αυτή τη φορά με ένα προεπιλεγμένο delay περίπου 90 ms, μπορείτε να ακούσετε ότι η αντήχηση είναι πλέον διαχωρισμένη από την πίστα φωνής, γεγονός που καθιστά αυτήν πολύ πιο κατανοητή:
#4 Ισορροπήστε την αντήχησή σας
Το πλεονέκτημα του να έχετε τοποθετήσει την αντήχησή σας σε μια πίστα send (βλ. συμβουλή #1) είναι ότι μπορείτε να την επεξεργαστείτε όπως θέλετε.
Ιδιαίτερα, εφαρμόζοντας μια εξίσωση — κάτι που για μένα είναι απαραίτητο.
Το 100% των αντηχήσεών μου στις πίστες φωνής είναι εξισωμένες με κάποιο τρόπο.
Γιατί;
Απλώς επειδή χωρίς εξίσωση, συμβαίνουν δύο φαινόμενα:
- Πρώτον, δημιουργούνται αντηχήσεις στα χαμηλά μεσαία λόγω της προσθήκης της ακατέργαστης πίστας και της πίστας με αντήχηση. Πρόβλημα: αυτές οι συχνότητες είναι οι θεμελιώδεις συχνότητες της φωνής. Αν δεν εξισώσουμε, τα χαμηλά μεσαία θα φαίνονται πολύ θολά.
- Και μετά, ανάλογα με το plugin αντήχησης που χρησιμοποιείται, η σιμπαλίσση της φωνής μπορεί να προβάλλεται πολύ έντονα.
Είναι λοιπόν απαραίτητο να εξισώσουμε αυτά τα προβλήματα, μερικές φορές με αρκετά ακραίο τρόπο, χρησιμοποιώντας φίλτρα υψηλής/χαμηλής διέλευσης ή low-shelf/high-shelf:
#5 : Δοκιμάστε το sidechain στην αντήχησή σας
Πάντα με την ιδέα να αναδείξετε την πίστα φωνής σε σχέση με την πίστα αντήχησης — ή τουλάχιστον να αποφύγετε να βυθιστεί η πρώτη στη δεύτερη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη συμπίεση sidechain.
Η έννοια είναι απλή: συμπιέζετε την αντήχηση όταν η φωνή είναι παρούσα, και σταματάτε να συμπιέζετε μόλις ο τραγουδιστής ή η τραγουδίστρια σταματήσει να τραγουδά.
Αποτέλεσμα: μόλις υπάρχει ένα κενό μεταξύ δύο λέξεων ή δύο φράσεων, η αντήχηση θα ακούγεται. Αλλά μόλις η φωνή ξαναρχίσει, η αντήχηση επανέρχεται σε δεύτερο πλάνο.
Αυτό επιτρέπει τη μέγιστη κατανοησιμότητα των στίχων: είναι πραγματικά μια αποτελεσματική τεχνική.
Ωστόσο, να είστε προσεκτικοί: προσέξτε ώστε η αντήχησή σας να είναι πάντα αρκετά ρεαλιστική, και βεβαιωθείτε ότι το εφέ δεν είναι πολύ αναγνωρίσιμο (εκτός αν είναι ένα στυλ που θέλετε να δώσετε στο κομμάτι σας).
Από προεπιλογή, στοχεύστε λοιπόν σε μια μείωση κέρδους μερικών ντεσιμπέλ το πολύ.
Συμπερασματικά
Να ‘μαστε, αυτές οι συμβουλές θα σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τις αντηχήσεις στις φωνητικές σας κομμάτια.
Για να πάτε πιο μακριά, μη διστάσετε να ρίξετε μια ματιά στον ολοκληρωμένο οδηγό μου για το μίξαρισμα των φωνών.