Η απόκτηση ενός καλού ήχου από μια προσομοίωση ενισχυτή κιθάρας δεν είναι πάντα εύκολη — πρέπει να το παραδεχτούμε.
Αυτό είναι πιθανώς που κάνει πολλούς ανθρώπους να λένε ότι είναι καλύτερα να επενδύσουν σε έναν αληθινό ενισχυτή παρά να χάνουν χρόνο με λογισμικά.
Ωστόσο, αυτό απαιτεί να έχετε ένα δωμάτιο με καλή ακουστική και κατάλληλα μικρόφωνα για την ηχογράφηση ηλεκτρικής κιθάρας – κάτι που δεν είναι εφικτό για όλους σε όρους προϋπολογισμού.
Αυτό που λέγεται είναι αλήθεια ότι ακόμη και με ένα πολύ καλό plugin προσομοίωσης ενισχυτή, ο ήχος μπορεί να παρουσιάσει διάφορους τύπους ελαττωμάτων :
- πάρα πολλές μπάσες ;
- πάρα πολύ πίσω στο μίξερ ;
- όχι αρκετά ρεαλιστικός, λίγο “ψηφιακός” ;
- όχι αρκετή συνοχή ή ακρίβεια.
…εκτός αν χρησιμοποιήσετε τις σωστές τεχνικές μίξης. 🙂
Και σε αυτή την περίπτωση, οι λωρίδες κιθάρας σας μπορούν να ακούγονται σαν να είναι πραγματικοί ενισχυτές.
Ακολουθεί μια επιλογή από μερικές συμβουλές που χρησιμοποιώ τακτικά και που θα σας βοηθήσουν να κάνετε τις ηλεκτρικές σας κιθάρες πιο ρεαλιστικές.
Χρησιμοποιήστε καλύτερες παλμώσεις
Όταν ηχογραφείτε μια κιθάρα, τουλάχιστον το 50% του ήχου εξαρτάται από το ηχείο που χρησιμοποιείται (cabinet στα αγγλικά).
Για παράδειγμα, δεν θα έχετε τον ίδιο ήχο σε ένα ηχείο 1×12 από την Fender ή ένα 4×12 από την Marshall ή την Orange.
Αν δεν είστε πεισμένοι, εδώ είναι ένα γρήγορο ηχητικό παράδειγμα :
Η επιλογή μιας καλής προσομοίωσης ηχείου είναι λοιπόν εξίσου σημαντική με την επιλογή ενός καλού plugin ενισχυτή, καθώς αυτό θα καθορίσει τον ήχο σας.
Τα plugins χρησιμοποιούν αυτό που ονομάζεται παλμώσεις, ή IRs ή ακόμα impulse responses. Πρόκειται απλά για ηχογραφήσεις συγκεκριμένων σημάτων που περνούν μέσα από ένα ηχείο και καταγράφονται με ένα συγκεκριμένο μικρόφωνο.
Αν χρησιμοποιήσετε μια παλμώση χαμηλής ποιότητας, όσο και αν εφαρμόσετε όλα τα εφέ που θέλετε : δεν θα αποκτήσετε ποτέ έναν “επαγγελματικό” ήχο.
Πάρτε λοιπόν το χρόνο σας για να επιλέξετε μια παλμώση ηχείου ποιότητας, που να ταιριάζει με την τονικότητα που αναζητάτε.
Αναμείξτε μικρόφωνα και παλμώσεις
Συχνά, διαπιστώνουμε ότι ο ήχος ενός μόνο ηχείου που ηχογραφήθηκε με ένα μόνο μικρόφωνο δεν είναι αρκετός. Είναι πολύ ζεστός, πολύ ψηλός, όχι αρκετά ισορροπημένος, κ.λπ.
Εξάλλου, αυτό ισχύει και για τα “πραγματικά” ηχεία καθώς και για τις προσομοιώσεις που χρησιμοποιούν παλμώσεις.
Μια πιθανή λύση είναι να αναμίξετε δύο παλμώσεις των οποίων ο ήχος θα είναι συμπληρωματικός. Για παράδειγμα, μια παλμώση ηχογραφημένη με ένα δυναμικό μικρόφωνο, πολύ κοντά στο ηχείο, και μια άλλη ηχογραφημένη με ένα μικρόφωνο ραβδί σε μεγαλύτερη απόσταση.
Συνδυάζοντας τα, θα αποκτήσετε έναν πιο πλούσιο, πιο δομημένο ήχο. Πιο βαθύ.
Έτσι, μπορείτε να διαφοροποιήσετε, ανάλογα με τις παλμώσεις που έχετε στη διάθεσή σας :
- το ηχείο αυτό καθαυτό ;
- τον τύπο του ηχείου ;
- το μικρόφωνο που χρησιμοποιήθηκε ;
- τη θέση του μικροφώνου σε σχέση με τον κώνο του ηχείου.
Προσοχή : αν αναμίξετε δύο παλμώσεις, βεβαιωθείτε ότι είναι σωστά συγχρονισμένες, αλλιώς μπορεί να παρατηρήσετε έλλειψη ισχύος και να χάσετε το όφελος της ανάμειξης δύο IRs.
Ρυθμίστε το gain staging
Οι προσομοιώσεις ενισχυτή δεν αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο ανάλογα με το επίπεδο εισόδου του ήχου.
Τυπικά, όσο πιο ισχυρό είναι το σήμα, τόσο πιο έντονη θα είναι η παραμόρφωση, καθώς το εικονικό κύκλωμα κορεσθεί πιο γρήγορα. Με άλλα λόγια, οι λυχνίες ή οι τρανζίστορ που προσομοιώνει το plugin χρησιμοποιούνται περισσότερο.
Βεβαιωθείτε λοιπόν ότι έχετε ρυθμίσει σωστά τα επίπεδά σας από την αρχή — αυτό είναι μέρος αυτού που ονομάζεται gain staging.
Σημειώστε ότι πολλά plugins προσφέρουν για αυτό ρυθμίσεις επιπέδου input και output.
Χρησιμοποιήστε ένα overdrive
Στην ίδια ιδέα: έχουμε τακτικά ανάγκη να έχουμε έναν ήχο πιο κοφτερό και πιο συνεπή από αυτόν που μπορεί να προσφέρει μόνο ένας ενισχυτής.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όλα όσα σχετίζονται με rock/hard rock/metal, όπου ένας ακριβής ήχος είναι απαραίτητος ώστε η κιθάρα να βρει τη θέση της σε ένα ήδη πολύπλοκο μίγμα.
Οι κιθαρίστες χρησιμοποιούν τότε ένα overdrive (όπως το Tube Screamer της Ibanez) για να ενισχύσουν την ηχητική τους στάθμη και να κάνουν τον ενισχυτή τους να κορεστεί πιο γρήγορα.
Η ίδια τεχνική μπορεί φυσικά να εφαρμοστεί στο DAW σας: εισάγετε ένα plugin που προσομοιώνει μια πετάλι overdrive (όπως το TSC της Mercuriall, δωρεάν) πριν από την προσομοίωση του ενισχυτή σας.
Θα νιώσετε τότε τον ενισχυτή σας να ζωντανεύει και να γίνεται πιο κοφτερός! 🙂
Χρησιμοποιήστε ένα EQ
Για να αποκτήσετε έναν ρεαλιστικό ήχο ενισχυτή κιθάρας χρησιμοποιώντας plugins, είναι σημαντικό να αφιερώσετε χρόνο να εξισώσετε σωστά τις λωρίδες σας.
Ξεκινήστε ήδη με να κόψετε λίγο από τις μπάσες συχνότητες χρησιμοποιώντας ένα φίλτρο υψηλής διέλευσης: αυτός είναι ο ρόλος της μπάσας κιθάρας να είναι παρούσα σε αυτές τις συχνότητες.
Στη συνέχεια, μειώστε το fizz, αυτό το υψηλό τσιρίξι που μερικές φορές παράγουν οι ενισχυτές, με ένα φίλτρο χαμηλής διέλευσης ή ένα φίλτρο high-shelf.
Τέλος, αν παρατηρήσετε ιδιαίτερες αντηχήσεις στον ήχο σας που σας φαίνονται ενοχλητικές, μην διστάσετε να τις ελαχιστοποιήσετε μέσω μιας χειρουργικής εξίσωσης, εστιασμένης στις προβληματικές συχνότητες.
Με αυτές τις χειρισμούς, θα κερδίσετε σε σαφήνεια και η κιθάρα σας θα έχει έναν πιο φυσικό ήχο.
Προσθέστε κορεσμό
Απίστευτο ως συμβουλή, έτσι δεν είναι;
Προσθέτοντας κορεσμό σε έναν ενισχυτή που ήδη κορεστεί;
Ωστόσο, αν γίνει με λεπτότητα, αυτό μπορεί να κάνει τον ήχο σας σαφώς πιο ρεαλιστικό.
Πράγματι, αν οι προσομοιώσεις ενισχυτών θεωρούνται μερικές φορές ως μη ρεαλιστικές, ίσως γιατί δεν είναι πάντα εξαντλητικές. Έτσι, ορισμένες απλώς προσομοιώνουν το στάδιο προενίσχυσης των ενισχυτών, και όχι το μέρος του ενισχυτή ισχύος.
Ως εκ τούτου, η προσθήκη λίγο κορεσμού είναι απόλυτα λογική.
Χρησιμοποιήστε για παράδειγμα έναν κορεσμό ταινίας όπως το Tapedesk της Overloud ή ένα από τα πολλά άλλα plugins κορεσμού που υπάρχουν.
Θα δείτε, αυτή η μέθοδος θα προσφέρει πραγματικά μια νέα διάσταση στον ήχο σας και στα μίξα σας.
Και εσείς;
Ποιες είναι οι συμβουλές σας για να βελτιώσετε τις προσομοιώσεις ενισχυτών κιθάρας;
Αφήστε ένα σχόλιο παρακάτω για να τις μοιραστείτε. 🙂