Φανταστείτε για μια στιγμή την κατάσταση: έχετε αφιερώσει χρόνο για να συνθέσετε ένα ωραίο κομμάτι, έχετε ηχογραφήσει κάθε όργανο ξεχωριστά στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, και τώρα είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε τη φάση της μίξης.
Πρόβλημα: από πού πρέπει να ξεκινήσετε;
Πρέπει να μιξάρετε τη φωνή πρώτα;
Την τύμπανο;
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σειρά πίστας που πρέπει να ακολουθήσετε όταν μιξάρετε ένα κομμάτι;
Όπως συμβαίνει συχνά στον κόσμο του στούντιο, υπάρχουν πολλές πιθανές απαντήσεις, με κάθε ηχολήπτη να έχει τις δικές του συμβουλές και προτιμήσεις.
Ωστόσο, μέσα από αυτό το σύντομο άρθρο, θα ήθελα να σας βοηθήσω να ξεκινήσετε “από τη σωστή πλευρά”, δηλαδή αυτή που θα έχει νόημα για εσάς και για το στυλ μουσικής που παράγετε.
Ξεκινήστε με την τύμπανο
Προσωπικά, ξεκινάω το 99% των φορών με την τύμπανο (ή το beat αν είναι εφαρμόσιμο).
Για μένα, είναι το όργανο που ρυθμίζει το κομμάτι κατά εξοχήν, που του δίνει τη δομή.
Αν το αφαιρέσετε, συχνά, η μίξη καταρρέει.
Ξεκινώντας με τη μίξη αυτού του οργάνου, μπορείτε να εστιάσετε αμέσως στο όργανο που υποστηρίζει το κομμάτι — είτε η τύμπανο είναι ή όχι τονισμένη στη μίξη, άλλωστε.
Μόλις η τύμπανο είναι σταθερή, μιξαρισμένη με αρμονικό ήχο που αντιστοιχεί στο μουσικό είδος / στο στυλ που θέλετε να δώσετε στο κομμάτι, μπορείτε τότε να αρχίσετε να χτίζετε τη μίξη γύρω από αυτή, σταδιακά.
Έτσι τοποθετείτε το μπάσο, τις κιθάρες, τη φωνή… στον χώρο φροντίζοντας να ενσωματωθούν στο groove.
Καθώς η τύμπανο είναι ήδη μιξαρισμένη, η άσκηση γίνεται πιο εύκολη: απλώς πρέπει να τοποθετήσετε τα όργανα σε σχέση με αυτό το ρυθμικό σημείο αναφοράς.
Αν είστε αρχάριοι, αυτή η προσέγγιση είναι αυτή που σας προτείνω γιατί είναι η πιο απλή και λογική.
Ξεκινήστε με τη φωνή
Άλλη επιλογή: να μιξάρετε τη φωνή πρώτα.
Γενικά, αυτή η στρατηγική είναι αποτελεσματική αν το κομμάτι έχει κυρίαρχη φωνητική: τραγούδι a cappella φυσικά, ποπ με λίγο μόνο όργανα εγχόρδων γύρω από τη φωνή, slam ή rap γιατί όχι…
Πράγματι, στις πυκνές μουσικές (σκέφτομαι το ροκ ή το μέταλ ειδικότερα), αν ξεκινήσετε μιξάροντας την κύρια φωνητική πίστα, θα έχετε δυσκολία να αναδείξετε τα όργανά σας γιατί η φωνή σας θα καταλαμβάνει ήδη όλο το χώρο.
Αντίθετα, αν το κομμάτι είναι αρχικά επικεντρωμένο σε μια φωνητική απόδοση, η εστίαση στη μίξη της φωνής πρώτα επιτρέπει να της δώσετε αμέσως το στυλ που θέλετε για να προσθέσετε γύρω τα στοιχεία αρμονίας ή ρυθμού.
Έτσι, μπορείτε να διασφαλίσετε σε κάθε στιγμή ότι οι πίστες που προσθέτετε δεν βλάπτουν την ποιότητα και την κατανοησιμότητα της φωνητικής πίστας.
Ξεκινήστε με το κλειδί του κομματιού
Άλλη προσέγγιση, που δεν είναι ασυμβίβαστη με τις δύο πρώτες: να ξεκινήσετε με το κλειδί του κομματιού.
Σε όλα τα τραγούδια, υπάρχει πάντα αυτό που θα αποκαλούσα ένα χαρακτηριστικό πέρασμα, δηλαδή μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή που είναι το κλειδί του κομματιού, γενικά με έντονο groove.
Μπορεί να είναι το ρεφρέν, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό.
Ξεκινώντας με τη μίξη αυτού του χεριού μέτρων, θα διασφαλίσετε ότι η κρίσιμη στιγμή του κομματιού είναι υπό έλεγχο — δηλαδή ότι η στιγμή όπου υπάρχει η περισσότερη συναισθηματική φόρτιση είναι η καλύτερα μιξαρισμένη.
Αυτό θα σας επιτρέψει να έχετε μια μορφή αναφοράς για να μιξάρετε το υπόλοιπο του κομματιού.
Πράγματι, μόλις το κλειδί μιξαριστεί, μπορείτε να εστιάσετε σε ό,τι υπάρχει πριν ή σε ό,τι έρχεται μετά, διαχειριζόμενοι πιο εύκολα τις μεταβάσεις.
Η πρόοδός σας θα είναι λογική: από την αναφορά σας / το κλειδί, θα μπορείτε εύκολα να διασφαλίσετε ότι τα διάφορα μέρη συνδέονται σωστά και ότι η αύξηση της έντασης είναι σταδιακή.
Μίξτε ταυτόχρονα τα πάντα
Τελευταία επιλογή, που ωστόσο δεν είναι αυτή που προτείνω: να μιξάρετε τα πάντα ταυτόχρονα.
Προσωπικά, τείνω να μιξάρω πρώτα ένα όργανο, μετά ένα δεύτερο, μετά ένα τρίτο… κ.ο.κ.
Χτίζω τη μίξη με προοδευτικό και σταδιακό τρόπο.
Ωστόσο, ορισμένοι ηχολήπτες προτιμούν να μιξάρουν το κομμάτι ακούγοντας συνεχώς (ή σχεδόν) το σύνολο του μίξ — δηλαδή το σύνολο των οργάνων — και κάνοντας διάφορες διορθώσεις καθώς εντοπίζουν προβλήματα.
Για παράδειγμα, θα επικεντρωθούν πρώτα στο μίξαρισμα της μπότας και του μπάσου, στη συνέχεια θα εξισορροπήσουν λίγο τη φωνή ή τις κιθάρες, και μετά θα επιστρέψουν στα τύμπανα… συνεχώς τελειοποιώντας τις ρυθμίσεις στο πλαίσιο του συνολικού μίξ.
Έτσι, είναι σημαντικό να προσέχετε πάντα τα υπόλοιπα όργανα όταν μιξάρετε μια κομμάτι, αλλά πιστεύω ότι η προσέγγιση “μιξάρω όλα τα όργανα ταυτόχρονα χωρίς να ακολουθώ κάποια συγκεκριμένη σειρά” είναι μάλλον κακή ιδέα αν είστε αρχάριοι γιατί μπορεί να σας μπερδέψει λίγο.
Ωστόσο, ως άσκηση μίξαρισματος, μπορεί να είναι μια πολύ καλή ιδέα 🙂 !
Συμπέρασμα
Λοιπόν, τώρα γνωρίζετε τους κύριους τρόπους προσέγγισης του μίξαρισματος ενός κομματιού.
Αν είστε αρχάριοι, σας προτείνω να ξεκινήσετε με τα τύμπανα: είναι η πιο κοινή αλλά και η πιο απλή προσέγγιση. Αυτό θα σας επιτρέψει να δώσετε από την αρχή ρυθμό στο κομμάτι σας.
Ωστόσο, μην διστάσετε να πειραματιστείτε με τις άλλες τεχνικές, όλες είναι εξίσου έγκυρες.